Ko Poe Zay

(orginal end)-->
 
ကဗ်ာ စာမ်က္ႏွာ
သတင္း စာမ်က္ႏွာ
စကားစျမည္

ျမန္မာ စာအုပ္မ်ား
၀တၴဳတို၊ ၀တၴဳရွည္၊ ကဗ်ာ၊ မွတ္သား ဖြယ္ အေထြေထြ စာအုပ္မ်ား အပါအ၀င္ ျမန္မာ အီးဘုတ္ (E-book) စာအုပ္ေပါင္း ၅၀၀ ေက်ာ္အား အခမဲ့ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။
Other things
test
ေမႊးျမ မေႂကြ ..အိုအေမ
Wednesday, November 28, 2007

ေမႊးျမ မေႂကြ ..အိုအေမ

ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးမွာ

အေမ့ေက်းဇူးတရားေတြ ရွိခဲ့တယ္

ျမန္မာ စာေပအေရးအသားမွာ

အေမ့ေက်းဇူးတရားေတြ ရွိခဲ့တယ္

ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ စတုတၳမ႑ိဳင္ခိုင္တည္ျမင့္မားေရးမွာ

အေမ့ေက်းဇူးတရားေတြ ရွိခဲ့တယ္

ျမန္မာျပည္သူလူထု အက်ဳိးစီးပြား

လူတန္းစားတိုက္ပြဲ တရားမွ်တမႈ လူ႔အခြင့္အေရး

ဒီမုိကေရစီေရး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယဥ္ေက်းမႈေတြမွာ

အေမ့ေက်းဇူးတရားေတြ ရွိခဲ့တယ္

လူထုေဒၚအမာ

(သူဟာ)

သမိုင္းစဥ္လာ ကေလာင္သြား

ျမားသြားလို ခၽြန္ျမစူးရွ

အဓမၼအားလံုးရဲ႕ ရန္သူ

ျပည္သူလူထုရဲ႕ ႏွလံုးသား

အစားထုိးမရႏိုင္တဲ့ အေမ။

အေမဟာ

ေရ ေျမ ေလ မီး

ဓာတ္ႀကီးေလးပါး

႐ုပ္တရားမ်ားမွ လြန္ေျမာက္

ကြယ္ေပ်ာက္မသြားႏိုင္ဘူးေလ။

(အေမလူထုေဒၚအမာရဲ႕ အသက္ (၉၂) ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ကို ဒီကဗ်ာနဲ႔ ဦးၫြတ္ဂုဏ္ျပဳပါတယ္)

စိုးေနလင္း

Labels:

posted by ျမင့္ေဇ @ 10:31 PM   2 comments
အေမသုိ႔


အေမေရ

အေမရဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယုံၾကည္ခ်က္ကို

သားတ႔ုိလက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္ရင္း

အေမရဲ့ အိမ္မက္ေတြကို

သားတုိ႔လည္းဆက္မက္ေနၾကတယ္။

အေမတုိ႔ ေခတ္ရဲ့ရင္ခုန္သံေတြဟာ

အခု သားတုိ႔ေခတ္ရဲ့အသက္ရႈသံေတြပါတယ္။

အေမတုိ႔တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံခ်စ္စိတ္ေတြ

သမဂၢအစဥ္အလာေတြ

အမွန္တရားထံသက္၀င္ယုံၾကည္မႈႈေတြကို

အေမြဆက္ခံၿပီး

ေတာ္လွန္ေရးခရီးကို

သားတုိ႔ ဆက္လွမ္းေနၾကတယ္။

အေမတုိ႔ ေတြ႔ခ်င္ျမင္တဲ့ကမၻာဟာ

သားတုိ႔ေတြ႔ခ်င္ျမင္ခ်င္တဲ့ကမၻာပါတယ္။

အေမတ႔ုိ မေမာမပနး္

ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့

ေတာ္လွန္ေရး ဆုိတဲ့ခရီးလမ္းဟာ

သားတုိ႔လည္း မေမာမပန္းပဲ

ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္ပါတယ္။

ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းသြားမယ္လုိ႔လည္း ဂတိျပဳပါတယ္။

သားတုိ႔ အသက္နဲ႔ အမွ်

ဂါရ၀ထားရတဲ့

အေမေရ

အမွန္တရားေအာင္ပြဲခံတဲ့ေန႔မွာ

အေမ့ကို ရွိေနေစခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔လည္း ရွိေနခ်င္ပါတယ္။

အရာအားလုံးလည္း ရွိေနေစခ်င္ပါတယ္။

အေမအပါအ၀င္

ျပည္သူလူထုပုိ႔သတဲ့ေမတၱာနဲ႔

က်ေနာ္တုိ႔ လြတ္ေျမာက္ရွင္သန္ေနဆဲပါ။

က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔အတူ

ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓာတ္လည္း

လြတ္ေျမာက္ရွင္သန္ေနဆဲပါ၊

က်ေနာ္တုိ႔အတြက္

က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံအတြက္

လူသားအားလုံးအတြက္

အေမက်န္းက်န္းမာမာနဲ႔

ဆက္လက္ ေမတၱာပုိ႔

ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ပါေစ။

ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္



Labels:

posted by ျမင့္ေဇ @ 10:28 PM   2 comments
၉၂ျပည့္ေမြးမိခင္သို႔ ေပးစာတေစာင္
Monday, November 26, 2007
၉၂ျပည့္ေမြးမိခင္သို႔ ေပးစာတေစာင္


အဲဒီညကေလ၊ အေမ။
မိုးေလးေတြက တဖြဲဖြဲက်လို႔
မသဲလွေပမဲ့ အသဲကေတာ့ က်င္ေနတယ္
မခြဲခ်င္တာေတာ့ အမွန္ပါ
အရင္ဆံုးျဖတ္တာက တံခြန္တိုင္
ေနာက္-အရာေတာ္
ေတာင္ျမင့္
ေမွာင္နဲ႔မည္းမည္းထဲမွာ
တေနရာၿပီးတေနရာက်န္ရစ္ခဲ့တယ္
စားခ်င္စိတ္လည္းမ႐ွိ
အိပ္ခ်င္စိတ္လည္းမ႐ွိ
စဥ္းစားခ်င္တာပဲ႐ွိေပမဲ့
ဘာမွစဥ္းစားလို႔လည္းမေပၚ
ေၾသာ္၊ ျမစ္ငယ္ေတာင္ေက်ာ္သြားပါေပါ့လား။

အေဖနဲ႔အေမကို
ကန္ေတာ့ခဲ့ပါတယ္
ညီနဲ႔ အမ ႏွမ
ငါ့ကိုခြင့္လႊတ္ၾကေနာ္
တကိုယ္ေကာင္းဆန္တာမဟုတ္
သူရဲေကာင္းျဖစ္ခ်င္တာလည္းမဟုတ္
အေျခအေနက တြန္းပို႔ေတာ့
ဒို႔မွာ ေ႐ြးစရာမ႐ွိလို႔သာ။
နားလည္ၾကပါကြာ
အေဖနဲ႔အေမကို
ဂ႐ုစိုက္ၾကပါကြာ လို႔၊

အဲဒီေနာက္ေတာ့ အေမရယ္
ေတာင္ေတြ၊ ေတာေတြ
ေခ်ာင္းေတြ၊ အင္းေတြ
လႊားကနဲ လႊားကနဲ၊ တသြားထဲသြား၊
နယ္စြန္နယ္ဖ်ားထိ
ကဗ်ာတပုဒ္ေတာင္ေရးမိေသးတယ္
အေမမွတ္မိမယ္ထင္ပါတယ္-
“အေနာက္ကိုတခ်က္ငဲ့ၾကည့္လို႔
အေ႐ွ႔ကိုတဲ့ ထြက္ခဲ့တယ္”ဆိုတာေလ၊

ျပကၡဒိန္စာမ်က္ႏွာေတြ
သက္႐ြက္ေျခာက္ေတြလို
တေ၀ေ၀လြင့္က်
နီသူေတြျဖဴ၊ ျဖဴသူေတြနီ
ဘ၀ေတြ၊ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးသူေတြ
ေသြကြဲေရာ၊ ႐ွင္ကြဲေရာ
ခြဲခြာကုန္ၾက
အသစ္ေတြနဲ႔လည္း
တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ပဲ
လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၾက
ဘာသာစကားေတာင္
အေတာ္စံုေအာင္တတ္ခဲ့
ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္ဆိုတာ
နည္းသမို႔လား အေမရယ္၊

အပါးမွာအေဖလည္းမ႐ွိ
က်ေနာ္တို႔လည္းမ႐ွိ
အေမခ်ည့္တေယာက္ထဲ
မဟုတ္ဘူး၊ ေလွခြက္ခ်ည္းမဟုတ္ဘူး
ျပည္သူေတြနဲ႔လက္တြဲလို႔
သားေျမးသစ္ေတြနဲ႔လက္တြဲလို႔
အမယ္အို႔ေျခလွမ္းမို႔
သူတို႔ေလာက္မသြက္လည္း
၁၉၃၆တုန္းကလိုပဲ
ခ်ီဆဲတက္ဆဲ
အခုလည္းလက္တြန္းလွည္းနဲ႔
ရဲရဲႀကီးခ်ီတက္ေနတဲ့
အေမ့ရဲ႔သားမွာ ၁၃၀၀ရတီ
အေမဆိုတဲ့စိန္နားကပ္ေၾကာင့္
ပါးအေျပာင္ႀကီး ေျပာင္ခဲ့ရပါတယ္၊

အေမလဲလွမ္း
က်ေနာ္လည္းလွမ္း
ဒီလမ္းႀကီးတေလွ်ာက္မွာ
ေမာတယ္တခြန္းမေျပာပါဘူး
၉၀ေက်ာ္ႀကီးႏႈတ္က
တခြန္းပဲထြက္႐ွာတယ္
ဘာအဓိပၸာယ္လဲ
ကဗ်ာဖတ္သူေတြးၾကည့္ပါ
“ငါ့သားက်န္းမာေအာင္ေန
အေမလည္းက်န္းမာေအာင္ေနတယ္”တဲ့၊
ဖိုးသံ (လူထု)

၁၃၀၀ရတီ - ၁၃၀၀ျပည္႔မ်ိဳးဆက္ကို ညႊန္းတာပါ၊
posted by ျမင့္ေဇ @ 7:18 PM   2 comments
ေကာင္းထက္အတြက္ မင္းရဲ႔ ဦးျမင့္ေဇ ေရးတဲ့ ကဗ်ာ
Tuesday, November 20, 2007

ေကာင္းထက္အတြက္ မင္းရဲ႔ ဦးျမင့္ေဇ ေရးတဲ့ ကဗ်ာ

ျမစ္ဟာစီးဖုိ႔ဘဲ..

စီးေတာ့….။

မင္းသယ္မယ့္လမ္းဟာ

မင္းထမ္းထားသလုိ

မင္းပုခုံးေပၚမွာ

သူ ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္

Antique ၾကီးေတြလား ေပ့ါ..

ဒီမွာ…..။

အံမ၀င္တဲ့ ေလာကထဲ

အံ၀င္ေအာင္ မ်ားမ်ား မလုိဘူး

အမွန္တရားကိုခ်စ္

သစၥာတရားကို ခ်စ္

တခ်ဳိ႔ အျဖစ္ေတြကုိ

ဥပေကၡာ ထား…

တခ်ဳိ႔

ေလာကပါလတရားမွာ

မင္းလည္း ပါရမွာပဲ။

ၾကယ္တစင္းေႂကြရင္

ေကာင္းကင္ငုိတယ္

မင္းပါမယ့္ ေကာင္းကင္အတြက္

ဂုဏ္ယူလိုမႈေတြနဲ႔

မင္းအေဖ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့။

ျမင့္ေဇ

ေကာင္းထက္ ၁၆ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔အတြက္ ဆုံဆည္းရာ မွ ကမာပုလဲကဗ်ာအား ဖတ္ေရးသည္။

Labels:

posted by ျမင့္ေဇ @ 8:51 AM   1 comments
က်ေနာ္ႏွင့္ လြဲခဲ့ေသာ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱမ်ား ၃
Friday, November 16, 2007

ေၾသာ္ အဲဒီက်မွ ကုိယ့္ကုိယ္ကို အျပစ္တင္မိေတာ့တယ္။ စတာ၊ ေနာက္တာကုိမွ မသိခဲ့ေလျခင္း ေပါ့ေလ။ တကယ္လည္း မသိခဲ့ပါ။ သူလုိအပ္တာကို ေပးမယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ကူးကရွိၿပီးသား…။

အဲဒါနဲ႔ ႏွစ္ေတြက ၁ႏွစ္ကေန ေနာက္ ၁ႏွစ္ကုိ ေရြ႔သြားတယ္။ ထားေပါ့…. ေတာင္ယာကေတာ့ ဘယ္ႏွစ္ပဲ ေရာက္ေရာက္ ခုတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေယာက္်ားတေယာက္ရဲ႔ မာနနဲ႔ အဲဒီေဒသမွာ တတ္အပ္တဲ့ အဌာရသ ေတြအကုန္လုံး က်င့္ခဲ့ရတဲ့ ႏွစ္ကာလမ်ားေပါ့။

အဲဒီတုနး္ကေတာ့ ေပ်ာ္စရာ ကာလမ်ားပါ။ က်ေနာ္ ငါးသြားဖမ္းရင္ အဖြားေလး အေမက က်ေနာ့္အတြက္ စုပ္ေခါင္တဗူး ထည့္ေပး။ က်ေနာ္ကလည္း ကုိယ္ရလာတဲ့ ငါးေတြကို ျပန္ေ၀ေပး။ ေနာက္ သူ႔အိမ္က က်ေနာ့္အတြက္ တခါးမရွိဓားမရွိ ။ အဲလုိ႔ ဆုိေတာ့ တမ်ဳိးမထင္နဲ႔ ။ သူေမာင့္က က်ေနာ့္ရဲ့ တပည့္….။ ညဘက္ က်ေနာ္ သြားလည္ရင္ မီးဖုိနံေဘးမွာ ေခါင္ေသာက္ရင္း စကားေျပာျဖစ္တယ္။ ည မြန္းမတည့္ခင္မွာေတာ့ က်ေနာ္ က ေျပာတယ္။ `ဒီမွာ အိပ္မယ္´ ဆုိတာကုိ။ က်ေနာ့္ေနရာက နာရီ၀က္ေလာက္ေ၀းတာကုိး။ အိပ္ေပါ့လုိ႔ ေျပာရင္ က်ေနာ့္ကို သူ႔ေမာင္ေလး က လာေခၚတယ္။ ဆုိလုိတာက သေဘာေတာ့ တူတယ္။ ေစာင့္ေတာ့ ၾကည့္တာေပါ့။ မရုိးမသား…သူ႔အမကို ဘာမ်ားၾကံမလဲေပါ့။

အဲဒီတုန္းက ေဆာင္းကာလေတြပါ။ က်ေနာ္ အိပ္ရာႏုိးတဲ့ အခ်ိန္က မနက္ ၅နာရီေလာက္။ သူတုိ႔က ဘုရားေက်ာင္း တက္မွာ ၆နာရီ မထုိးခင္ …။ က်ေနာ္က ေစာျပန္ခဲ့တယ္။ ျဖတ္ခဲ့တဲ့ရြာထိပ္က ဘုရားေက်ာင္းၾကီးက တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ က်ေနာ့္ကို ေငးၾကည့္ေနတယ္။ က်ေနာ့္ ေခတၱ ေနခဲ့ရတဲ့ အိမ္နားေရာက္ေတာ့ ဘုရားရိွခိုးသံဟာ အရုဏ္ဦးနဲ႔ အတူ ေပၚလာတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူစိမ္းဆန္ေနတယ္။ က်ေနာ္က ဘာသာျခားမဟုတ္လား။

အမွတ္ရစရာေတြက အမ်ားသား။ က်ေနာ္ကသာ လုိက္ေလ်ာေပးခဲ့ရတာ။ က်ေနာ္တုိ႔ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္အျပည့္ကို y2k လုိ႔ သတ္မွတ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒီကာလမွာ ယာဒုိ ဆုိတဲ့ရြာ မွာ ရုိမန္ကက္သလစ္ဘာသာ၀င္ ေတြရဲ့ ပြဲ က အၾကီးအက်ယ္ပဲ။ က်ေနာ္လည္း လုိက္သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူရဲ့ ေမြးစား ဖခင္ေရာက္ေနၿပီ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဘာသာျခားမဟုတ္လား။ ဒီလုိပဲ … ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ။ သုိ႔ေသာ္ လူကေတာ့ မ်ားသလား မေမးနဲ႔။ က်ေနာ္ဆုိင္တဆုိင္မွာ ထုိင္ေနတုန္း အဖြားေလးက ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတာ ေတြတယ္။ အဲဒါနဲ႔ သူ ကုိေရာ သူနဲ႔ ပါတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုပါ.. အစားအေသာက္ေတြနဲ႔ ဧည့္ခံရေတာ့သပ။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ stage show သြားၾကည့္ၾကတယ္။ အဆုိေတာ္ကေတာ့ မပါပါ။ ကုိယ့္ localization အရ နာမည္ရေနသူေတြ တက္ေအာ္ၾကတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ ၀ယ္လာမိတာက ေနၾကာေစ့ထုတ္ေတြ။ ဆီးသီးထုတ္ေတြ။ အဲဒါနဲ႔ ေဘးခ်င္းကပ္ထုိင္ေနတဲ့ သူ႔ကုိ ေပးေတာ့ မစားခ်င္ဘူး တဲ့..။

အဲဒါနဲ႔ မစားလုိ႔ေတာ့ ၀ယ္ထားတာ ႏွေျမာစရာဆုိၿပီး ေတြးမိတယ္။ အဲဒါနဲ႔ `က်ေနာ္ ေနၾကာေစ့ခြံခြာေပးရမလား´ ေမးေတာ့ `အင္း´ တဲ့။ အဲဒီမွာတင္ ေမာင္ဖုိးေဇလည္း ခြာခ်က္ကနာသလား မေမးနဲ႕။ ဒါေပမယ့္ အလ်င္မမွီပါဘူး။ မေခ်ာ အဖြားေလးက သူ႔လက္ထဲကုိ လက္တခုပ္ထည့္ ေပးလုိက္ရင္ အဲဒီအတုိင္း ၀ါး လုိက္တာကိုး။ အေနာက္မွာက ေတာင္ငူကလာတဲ့ ကေလးမအုပ္စု။ သူတုိ႔ကလည္း က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကုိ စိတ္၀င္တစားနားေထာင္ေနတယ္။ ရုတ္ခ်ည္းပဲ … အဖြားေလး က ထၿပီး `က်မ သြားဦးမယ္ ၿပီးမွ ျပန္လာခဲ့မယ္´ ဆုိၿပီး ထထြက္သြားတယ္။ က်ေနာ့္မွာေတာ့ ေမွ်ာ္တလင့္လင့္ေပါ့..။ ဒါေပမယ့္ ေရႊျပည္ေတာ္က ေမွ်ာ္တုိင္းေ၀း ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။ လက္ထဲမွာ ခြာလက္စ ေနၾကာေစ့ခြံေတြကို ပစ္ခ်ၿပီး အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ သူ႔အတြက္ ခြာထားေပးတဲ့ ေနၾကာေစ့ေတြကို ပါးစပ္ထဲ ၀ါးခ်လုိက္တယ္။

အဲဒီမွာတင္ ေနာက္က မေခ်ာ ေတာင္ငူအုပ္က မၾကားတၾကားေျပာေတာ့တာဘဲ။ ဟယ္… သနားပါတယ္ ။ သူေတာ့ အလိမ္ခံရၿပီ။ စသျဖင့္ ထားပါေတာ့…။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်ိန္မွာ တဦးခ်င္းကုိယ္တုိင္ကုိက ရုပ္မပ်က္ရဘူး မဟုတ္လား။ အဲဒီက်ေတာ့ ကုိယ္ကလည္း ဘာမွ မျဖစ္တဲ့ ပုံစံမ်ဳိးနဲ႔ ဒီတုိင္း ေနလုိက္ရတယ္။

အမွန္ေတာ့ ေအာင့္သက္သက္ၾကီး။

ေနာက္ေန႔ ေတြ႔ေတာ့ သူက ေျပာျပန္ေရာ..။ စိတ္ဆုိးသြားလား… ညက ေမြးစားဖခင္က လာေခၚလုိ႔ျပန္သြားတာပါ ..။ လုိ႔ ဆုိတယ္။ ဟုတ္လညး္ ဟုတ္ပါတယ္။ သူ႔ ဖခင္ၾကီးကမွ က်ေနာ့္ကုိ သေဘာမတူတာ။ (သေဘာမတူတဲ့အတြက္ အဲဒီ father ကုိလည္း ၾကက္ေတာင္ရုိက္တဲ့အခ်ိန္ နဖူးကို သုံးခ်က္ေလာက္ ေစာ္ခဲ့ေၾကာင္း)

အဲဒါနဲ႔ Y2K ပြဲေတာ္အၿပီးမွာ ျပန္ေတာ့ တကားတည္း စီးရင္း သူက ေမးေတာ့ ` စိတ္ဆုိးတာမဟုတ္ပါဘူး.။ စိတ္မေကာင္းတာပါ´ လုိ႔ဘဲ ျပန္ေျပာခဲ့တယ္။ ေတာင္ယာ ကြ်န္းေခြခ်ိန္ကလည္း နီးၿပီေလ။ အဲဒီကာလမွာ က်ေနာ္ ကြ်န္းေခြ ခြင့္က ၿပီးဆုံးေအာင္မလုပ္ခဲ့ရေတာ့ပါ။
posted by ျမင့္ေဇ @ 11:16 AM   1 comments
က်ေနာ္ႏွင့္ လြဲခဲ့ေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမ်ား (၂)
က်ေနာ္ႏွင့္ လြဲခဲ့ေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမ်ား (၂)

အဲဒါနဲ႔ ရြာသူၾကီးမ်ားကလည္း ဒီေကာင္ေတာ့ လုပ္လုိ႔ မႏုိင္ေလာက္ဘူးထင္ပါရဲ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ နားေအးေအာင္ ေတာင္ယာတခင္း ေပးလုိက္မယ္ဆုိၿပီး စဥ္းစားၾကပုံထင္ပါတယ္။ ။ က်ေနာ္ကလည္း ၿခံစည္းရုိးမကာ ရမယ့္ ေနရာကို ေရြးေတာင္းတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေတာင္ယာ ခုတ္တယ္ဆုိတာက ေပါငး္ၿပီးခုတ္ရတာ။ ကုိယ့္ဘာသာကိုယ္ ေရြးခုတ္လုိ႔ေတာ့ ရႏုိင္တဲ့ သက္တမး္ရင့္တဲ့ ေတာေတြရွိေပမယ့္ အမ်ားနဲ႔ခုတ္ရင္ ကုိယ့္ေတာ င္ယာ ကုိယ္မသြားႏုိင္ရင္ေတာင္မွ ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္သူ က ရွိသားမဟုတ္လား။ က်ေနာ့္ကိုေတာ့ ေနရာေရြးူေပးတာက လူတကာ ေတာင္ယာရဲ့ အလယ္မွာ ။ အဲဒိေတာ့ ဇိမ္နဲ႔ႏွပ္ေပါ့ခင္ဗ်ာ။ သူမ်ားေတြ ၿခံစညး္ရုိးကာရင္ ကုိယ္က အလုိလုိ လုံၿခံဳၿပီး ျဖစ္ေနတာ မုိ႔လား။

ေတာင္ယာစခုတ္ေတာ့ စေတြ႔တဲ့ ျပႆနာက ဓားမ ။ ဓားမကလည္း ေကာင္းမွ မဟုတ္လား။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ က်ေနာ္ ေတာင္ယာခုတ္တဲ့ သက္တမ္းမွာ က်ေနာ္၀ယ္သမွ် ဓားမေတြက ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ခ်ည္းဘဲ။ ရြာသားေတြကေတာင္ ခ်ီးက်ဴးတယ္။ မလုပ္တတ္ဘူး မလုပ္တတ္ဘူးနဲ႔ ၀ယ္တာကေတာ့ သူတုိ႔ထက္ သာတယ္ေပ့ါ။ အမွန္က ဘာမွ မဟုတ္ဘူး။ ရမ္းသမ္း မွန္းသမ္း ၀ယ္တာေတြခ်ည္းဘဲ၊ ဓားမအသစ္ စရေတာ့ ဓား က်င့္ရတယ္။ ဓားက်င့္တယ္ဆုိတာက ရရခ်င္း ေသြး.. ျပီးရင္ ခုတ္ စမ္း ၾကည့္ (စမ္းခုတ္ရတာကို ဆုိလုိတာပါ)။ ျပန္ေသြး ။ ျပန္ခုတ္။ ေနာက္ဆုံး ညအိပ္ရင္ ငွက္ေပ်ာပင္ တပင္မွာ ခုတ္ထား…. စသျဖင့္ေပါ့။

အဲဒါနဲ႔ ေတာင္ယာခုတ္တဲ့ရာသီေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္ရတဲ့ ေတာင္ယာခုတ္ကြက္က ၃ပုံး၀င္ (မ်ဳိးတတင္းခြဲ) ေတာင္ယာပါ။ ကုိယ္လည္း မာနနဲ႔ ခုတ္တယ္ဆုိေပမယ့္ စြန္႔စားမႈကို အဲသေလာက္ မလုပ္ရဲဘူး။ ေတာင္ယာခုတ္တယ္ဆုိတာက စကတည္းကေန ၿပီးတဲ့ စပါးသိမ္းတဲ့အခ်ိန္အထိ ပင္ပန္းတဲ့လုပ္ငန္းဆုိေတာ့..။ စခုတ္တယ္ ဆုိပါေတာ့။ က်ေနာ္နဲ႔ အတူေန ရဲေဘာ္ေတြ.. က်ေနာ့္ရဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ား.. လာၿပီး၀ိုင္းခုတ္ေတာ့ ၂ ရက္ ေလာက္နဲ႔ ၿပီးသြားတယ္။

က်ေနာ္တေယာက္တည္း ခုတ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ႏွစ္ေပါက္ေအာင္ေတာင္ ၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေတာင္ယာခုတ္တယ္ဆုိတာ ဘ၀ေပးအသိ ရွိဘုိ႔လုိတယ္။ သဘာ၀ရဲ့ လွ်ဴိ႔၀ွက္မႈကို ရွာရတာ။ တပင္ခ်င္းလည္း ခုတ္လုိ႔မရဘူး။ သစ္ပင္ေတြ၊ ၀ါးရုံေတြဆုိတာ ေရာယွက္ေနတာက ေအာက္ေျခမွာေရာ၊ အပင္ဖ်ားမွာေရာပါ။ လုိအပ္ရင္ သစ္ပင္တက္ၿပီး သစ္ကုိင္းေတြကို ဖဲ့ရတယ္။ အဲဒီလုိ မဖဲ့တတ္လုိ႔ ေဂဟေဗဒရဲ့ လက္စားေခ်မႈေအာက္မွာ ေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ့ရသူေတြ အမ်ားၾကီး။ ဥပမာ… ၀ါးရုံတရုံေတြ႔ရင္ ဘယ္လုိခုတ္မလဲဆုိတာ စစဥ္းစားရတယ္။ သူ႔ရဲ့ ေပ်ာ့ေျပာင္းမႈက ဘယ္ဘက္ကုိလဲ။ ကိုယ္ခုတ္ရင္ ကိုယ့္ကို ျပန္ထုိးမလား။ ဒါေတြကိုတြက္ရတယ္။ ေနာက္အရာေပးၿပီးခုတ္မွာလား။ အဲဒီလုိ ခုတ္မယ္ဆုိရင္ ဘယ္သစ္ပင္က အဲဒီသစ္ပင္ ၀ါးရုံေတြ က်ဳိးက်ေအာင္ ဖိခ်ႏုိင္မလဲ။ ကုိယ္မွန္းတဲ့ဘက္လဲမလား..။ ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ့္အႏၱရာယ္ ရွိႏုိင္တဲ့ ဘက္လဲမလား။ စတာေတြ အားလုံးကို မွန္းၿပီးခုတ္ရတာပါ။ အနည္းဆုံး ၀ါးစိမ္း ကြဲၿပီး ရင္ဘတ္ေျပးစုိက္တာဘဲျဖစ္ျဖစ္..။ မ်က္ႏွာကို ရုိက္တာဘဲျဖစ္ျဖစ္..။ ေသခ်ာတာက ကုိယ္ဒဏ္ရာရၿပီ။

ထားပါေတာ့ အဲဒါနဲ႔ ေတာင္ယာခုတ္တာက ၿပီးသြားတယ္။ သူကလည္း ဟုတ္မွဟုတ္ပါ့မလား။ မယုံတ၀က္.. ယုံတ၀က္မ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ေတြ႔တုိင္း အၿမဲၾကည့္တယ္။ တဆင့္ေတာ့ ေအာင္မွတ္ေပးပုံရပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ေတာင္ယာမီးရႈိ႔ ကြ်န္းေခြ( မီးမေလာင္ဘဲ က်န္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္ ၀ါးပင္ေတြကို ျပန္ပုံမီးရႈိ႔ရတာပါ)။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုေမာင္ေမာင္ညြန္႔ သီခ်င္းကလည္း လာၿပီေပါ့။ အေနာက္ေတာင္ဆီက…ရြာမယ္ဟန္ျပင္ ဆုိတဲ့အတုိင္း။ ကြ်န္းေခြၿပီးရင္ စပါးစူးထုိးရတယ္။ စူးထုိးတယ္ဆုိတာက ကိုယ့္ေတာင္ယာမွာ တခ်ဳိ႔ ေ၇တုိသီးႏွံေတြ(ေျပာင္းဖူးတုိ႔ဘာတုိ႔) စုိက္ၿပီးရင္စပါးစုိက္ရတာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေတာင္ယာထဲမွာ ကုိယ္တခါတေလသြားေနဖုိ႔ ေတာင္ယာတဲကလည္း အဆင္သင့္ ျဖစ္ၿပီ။ နံေဘးမွာ မုန္ညင္းခါး၊ ငရုတ္၊ ေရႊဖရုံ၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ေသးေသးေလးထြက္တဲ့အပင္၊ ေနာက္ ပင္စိမ္း၊ ဂ်ဴးျမစ္ နည္းနည္းက ပ်ဳိးၿပီး သား။ ဆူးထုိးတယ္ဆုိတာက ႏွစ္ေယာက္ လုိတယ္။ တေယာက္က ၀ါးခပ္ရင့္ရင့္ ကို ေျမၾကီးထုိးစုိက္ႏုိင္တဲ့ ပုံစံသြင္းထားတဲ့ ၀ါးလုံးအရွည္ ဒါမွမဟုတ္ သံတူးရြင္း ပုံစံမ်ဳိး သံနဲ႔လုပ္ထားတဲ့ ကရိယာကို ၀ါးတံမွာ စြပ္ၿပီး ေတာင္ေၾကာတေလွ်ာ္က အလ်ားလုိက္ တဆတ္ဆတ္နဲ႔ထုိးေပးသြားရတာ။ ေနာက္က်န္တဲ့ တေယာက္က ေနာက္လြယ္ပလုိင္း အေသးထဲမွ ာမ်ဳိးေစ့ထည့္ထားၿပီး အေရွ့ကလူ ထုိးသြားတဲ့က်င္းေလးေတြထဲ အမွီလုိက္ထည့္ရတာ။ ႏွစ္ဦးစလုံးက လက္မွန္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ထုိးတဲ့သူက အကြာအေ၀း ညီေအာင္ထုိးဖုိ႔လုိအပ္ၿပီး ထည့္တဲ့သူကလည္း တက်င္းကို ေလးငါးရွစ္ေစ့ေလာက္ဘဲ ၀င္ေအာင္ထည့္ရတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဖြားေလးက လိပ္သုိသြားေနတယ္။ သူ႔အေဖနဲ႔ သူ႔အေမ လာၿပီး၀ုိင္းလုပ္ေပးတယ္။ ေနာက္ရြာသားေတြ..။ ႏွမ္းေတြလည္း ၾကဲေပါ့…။ အဲဒီလုိနဲ႔ စပါးပင္ေတြ စအေညွာင့္ထြက္လာေတာ့ သူျပန္ေရာက္လာတယ္။ က်ေနာ္လည္း သြားေတြ႔ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္က ခပ္နည္းနည္းပါ။ မနက္ဆုိ စာသင္။ ေက်ာင္းဆင္းရင္ ေတာင္ယာကို ေပါင္းလုိက္ (နာမည္ကေတာ့ အပ်က္ခံလုိ႔မရဘူးမဟုတ္လား။ )အဲဒါနဲ႔ ေတာင္ယာတခင္း အတြက္ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ၀တၱရားေတြ အားလုံးကုန္ၿပီး စပါးေတြ ဘာေတြ သိမး္ၿပီးသြားေတာ့ က်ေနာ့္ေတာင္ယာက ရြာသားေတြ မွန္းတာတာထက္ ပုိရတယ္။

အဲဒီက်မွ အဖြားေလးဆီက စကားၾကားရတယ္။ `မဆုိးပါဘူးေလ။ ၿမိဳ့သားတေယာက္က ဒီေလာက္ လုပ္ႏုိင္မယ္မွ မထင္တာ´ ဆုိတာမ်ဳိး။

တေခါက္ၾကဳံေသးတယ္။ ေတာင္ယာခင္းမွာ ျငဳတ္ (ကုလားေအာ္)လုိ႔ ေခၚတဲ့ ေသးေသးမ်ဳိးေလးေတြ ကို စုိက္ၾကတယ္။ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းကိစၥၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီ ျငဳတ္ ေသးေသးေလးေတြကို ခူးရတယ္။ ၿပီးရင္ ေနေျခာက္လွန္း … ။ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ ၀ယ္တဲ့အမ်ဳိး။ ဒါေပမယ့္ အညွာမပါရဘူး။ တပိႆာကို ဗမာေငြ ၇၀၀ က်ပ္ေလာက္ ပ်မ္းမွ် ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စခူးကတည္းက အမွည့္ေတြကို အညႇာမပါေအာင္ခူးၿပီး ေနလွန္းရတယ္။ အမွန္ကေတာ့ ထုိင္းဘက္မွာ ေပါက္ေစ်း ကုိက ေတာ္ေတာ္ၾကီးမ်ားေနပါၿပီ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေရာင္းဖုိ႔မဟုတ္ဘူး ။ ျငဳတ္သီးလည္း ၾကိဳက္တယ္။ ေနာက္ ေတာင္ယာခင္းထဲမွာ အားလုံးစုံေစ့ေအာင္ စုိက္ထားတာပါ။

အဖြားေလး ကေတာ့ သြားလုိက္ျပန္လုိက္ပဲ။ လိပ္သုိကုိ။ သူ႔ဆရာေတာ္လည္း ျပန္ေရာက္မယ့္ အခ်ိန္က နီးေနၿပီ။ အဲဒါနဲ႔ သူျပန္လာတာေတာ့ ေျပာတယ္။ ` ျငဳတ္သီး အေျခာက္ တပိႆာေလာက္ ျပန္သယ္သြားခ်င္တယ္´ သူဆုိေတာ့ က်ေနာ့္ကမၻာက မီးေလာင္ေနၿပီ။ အမွန္က သူ႔အေမအိမ္မွာ ေတာင္းလည္း ရတာပဲေလ။ ဘာျဖစ္လုိ႔ က်ေနာ့္ကိုမွ လာေတာင္းတာလဲေပါ့။ အေတြးေတြက ပြက္လုိ႔။ ဒါနဲ႔ အဖြားေလး မင္းလုိခ်င္တဲ့ ျငဳတ္တပိႆာ အညွာ မပါပဲ ရေစရမယ္ ဆုိလုိ႔ေျပာၿပီးေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ေတာင္ယာတဲက လွမး္ထားတဲ့ ျငဳတ္ေျခာက္ေတြေပးလုိက္တာ။ သူ႔အေမဆုိတာ ဆူလုိက္တာ လြန္ပါေလေရာ။ အဲဒါက ေဆးမွဴးကို စေနတာ ဆုိၿပီး …၊

ဆက္ရန္

Labels:

posted by ျမင့္ေဇ @ 7:44 AM   2 comments
လြတ္ေျမာက္ေရးေကာင္းကင္မွာ လင္းလက္ေနမယ့္ ၾကယ္စင္တစင္း
Thursday, November 15, 2007

လြတ္ေျမာက္ေရးေကာင္းကင္မွာ လင္းလက္ေနမယ့္ ၾကယ္စင္တစင္း

ရြာအ၀င္တြင္ေတာ့ က်ေနာ့္ေျခလွမ္းမ်ား ေႏွးသြားသည္။ ေနာက္ကပါလာသည့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ရဲေဘာ္ေလးက `ေဆးမွဴး အေရွ႔ကလူေတြနဲ႔ ျပတ္သြားဦးမယ္..´ သတိေပးမွ က်ေနာ္ ခပ္သုတ္သုတ္ လွမ္းမိ သည္။ ရာဘာေတာမွအထြက္ သူမတုိ႔ အိမ္ရွိရာလမ္းမွ ပြိဳင့္ မျဖတ္ဘို႔ ဆုေတာင္းေသာ္လည္း ပြိဳင့္သြားသည့္ ရဲေဘာ္က ခ်ဳိး၀င္သြားခ့ဲၿပီ။ အင္းေလ… ဒီလမ္းက ရြာလယ္ေရာက္ဘုိ႔ အနီးဆုံးလမ္းမဟုတ္လား။

သူမတုိ႔အိမ္နားေရာက္ေတာ့ ထြက္လာသည့္ လူရိပ္တခုကို ေတြ႔လုိက္ရသည္။ သူမ…၊ က်ေနာ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆုေတာင္းေသာ္လည္း မျပည့္ခဲ့ပါလား။ စစ္ေၾကာင္းအေရွ႔ အေနာက္ကုိ ရွာၾကည့္ ေနပုံရသည္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ကုိေတြ႔ေတာ့ ၀မ္းသာအားရ အေျပးကေလး က်ေနာ့္နားသုိ႔ ေရာက္လာခဲ့သည္။ ၿပီးေတာ့…`ေဆးမွဴး၊ သူေရာဟင္.. သူဘာမွ မျဖစ္ဘူးမဟုတ္လား။ ´ `ဘုရားေရ.. သူမသိေသး ပါလား။ ´ က်ေနာ့္ စိတ္ထဲမွ ေတြးမိသည္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကုိ သမီးရည္းစားျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့သည့္ က်ေနာ္က သူ က်ဆုံးသြားသည့္အေၾကာင္းကို ေျပာျပရသူျဖစ္ရဦးမည္။

က်ေနာ္လည္း စိတ္မသက္မသာႏွင့္ က်ဆုံးသြားသည့္ အေၾကာင္းကို ခပ္တုိတုိရွင္းျပလုိက္သည္။ နားေထာင္ေနေသာ သူမကို တည့္တည့္မၾကည့္ရဲ။ သူမယုံေရာ ယုံပါ့မလား။ ရည္းစားသက္တမ္းကို စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ တြက္ၾကည့္လွ်င္ ၃ ရက္သာၾကာေသးသည္။ အေျဖရၿပီးသည္ႏွင့္ တျခားရြာသုိ႔ စစ္ေၾကာင္း ထြက္ရသည္။ ျပန္လာေတာ့ သူမပါလာ။ က်ေနာ္ ေျပာေနရင္း ရႈိက္သံၾကားလုိ႔ငဲ့ၾကည့္ေတာ့ ကေလးမ ငုိေနရွာၿပီ။ ငုိပါ … ညီမေလးေရ။ ငုိပါ။ ငါတုိ႔လည္း ရင္ထဲမွာ ငုိေနၾကရတာဘဲ။ အဖုိးထုိက္တဲ့ လူသားေတြ ေသဆုံးမႈအတြက္ ငါတုိ႔ ရဲ့ မ်က္ရည္ေတြက ဂုဏ္ျပဳမႈပါဘဲ။

၁။

သူဆုိသည္က မင္းလူ။ ရန္ကုန္သား ။ ဖခင္ျဖစ္သူက အစုိးရ ေၾကးနန္းတပ္က။ ၈၈၈၈ ျဖစ္ၿပီး အေစာဆုံး ေတာခုိသည့္ ေက်ာင္းသားျပည္သူမ်ားထဲတြင္ မင္းလူလည္း ပါသည္။ က်ေနာ္ ေရာက္ေတာ့ သူက လုံးလုံး ေျပာက္က်ားစစ္သားၾကီး ျဖစ္ေနၿပီ။ တပ္ရင္းရွိ အငယ္ဆုံးသူမ်ားထဲတြင္ သူပါသည္။ အလုပ္ လုပ္ရာတြင္လည္း တက္တက္ႂကြႂကြရွိသည္။ က်ေနာ္တခု မႀကိဳက္သည္က ရန္ျဖစ္တတ္ျခင္း။ မင္းလူနဲ႔ စကားမ်ား ရန္မျဖစ္ဘူးသူဆုိ၍ သိပ္မရွိလွ။ ဤသည္ကို က်ေနာ္က မႀကိဳက္။ တပ္ထိပ္ပုိင္းတာ၀န္ ရွိသူမ်ားက အစဥ္ေခၚယူေ၀ဘန္သည္။ က်ေနာ္တုိ႔လုိ ခင္မင္ရင္းႏွီးသူမ်ားက ေဖ်ာင္းဖ်ဆုံးမသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ေတာ့ သူက ၿပဳံးၿပဳံး ၿပဳံးၿပဳံးႏွင့္ ၿငိမ္ၿပီး နားေထာင္ေနတတ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ရန္ကေတာ့ ျဖစ္ၿမဲ။

ထုိစဥ္က ဘုရားသုံးဆူ ေဒသ မက်ေသး။ က်ေနာ္တုိ႔ တပ္ရင္းေနရသည္က ဘုရားသုံးဆူ ရြာစြန္နား တြင္ ရွိေသာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကုန္းရွိ အခင္းအနည္းငယ္သာရွိေသာ ဇရပ္၌။ ထုိဇရပ္ကို ေရာက္ၿပီးေနာက္ ၀ါးခုတ္ၿပီး အကာအခင္းအျပည့္လုပ္ရသည္။ စားဘုိ႔အတြက္ လူခြဲကာ ေတာင္ယာဖုန္းဆုိးေဟာင္းမ်ားကို ေမႊေႏွာက္ရသည္။ မည္မွ်ပင္ ေမႊေႏွာက္ေစကာမူ က်ေနာ္တုိ႔ ရခဲ့သည့္ အသီးအႏွံက ေက်ာက္ဖရုံသီး၊ ေရႊဖရုံသီးႏွင့္ သေဘာၤသီးပင္။ မနက္ ေက်ာက္ဖရုံဆုိပါက ည သေဘာၤ သုိ႔မဟုတ္ ေရႊဖရုံ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေဆးတပ္စိတ္က မွီခုိေနထုိင္ရသည့္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအား ေန႔စဥ္ ေရထမ္းျဖည့္ရသည္။ ၾကမ္းတုိက္ ေပးရသည္။ သုိ႔အတြက္ ဘုန္းၾကီးမ်ားက သူတုိ႔ ဆြမ္းစားၿပီးလွ်င္ က်ေနာ္တုိ႔အား ဆြမ္းဟင္းအက်န္မ်ားကို စြန္႔ေလ့ရွိသည္။ ဆြမ္းဟင္းအက်န္ဆုိသည္က ငပိရည္သာ။ ငပိရည္ကလည္း နဲသည့္အတြက္ ကုိယ္ႏွင့္ ခင္မင္သူမ်ားကို ေခၚကာ ဒုိင္၍ စားရသည္။ က်ေနာ္ႏွင့္ အတူစားျဖစ္သည္က မင္းလူ။ ငပိရည္ ႏွစ္ဇြန္း သုံးဇြန္းကုိက ထုိအခ်ိန္က နတ္သုဒၶါ။

ေနာက္ က်ေနာ္တုိ႔ စခန္းေဆာက္ရန္ ေျမေနရာရသည္။ စခန္းေဆာက္ၿပီး၍ ေျပာင္းကာစမွာပင္ ဘုရားသုံးဆူ ၀န္းက်င္တခုိ၌ စစ္ရိပ္စစ္ေငြ႔မ်ားယွက္သန္းလာသည္။ ရန္သူစစ္တပ္က ထုိးစစ္ဆင္ေတာ့မည္။ ထုိအခ်ိန္က က်ေနာ္တုိ႔မွ ရွိသည့္ ေသနတ္က လူဦးေရထက္စာလွ်င္ အပုံၾကီးနည္းလြန္းေနသည္။ က်န္ေသာ ေက်ာင္းသားတပ္မ်ား၊ မဟာမိတ္မြန္တပ္မ်ားျဖင့္ ေပါင္း၍ စစ္ေၾကာင္းထြက္ရန္ အေၾကာင္းၾကားစာ ေရာက္ လာသည္။ ရွိသည့္ေသနတ္မ်ားကုိ တြက္ၾကည့္ၿပီး စခန္းတြင္ အခ်ဳိ႔တ၀က္ ထားၿပီး က်န္ရွိသည့္ေသနတ္ႏွင့္ ေရွ့တန္းထြက္သြားၾကသည္။ ထုိအထဲတြင္ မင္းလူပါသြားသည္။ က်ေနာ္တုိ႔က ဘုရားသုံးဆူက်ခါနီးတြင္မွ ဆုတ္လာရသည္။

ဒီလုိႏွင့္ က်ေနာ္တုိ႔ စခန္းအသစ္ေျပာင္းေဆာက္ရသည္။ ထုိေနရာက ကရိန္ကန္တြင္ျဖစ္သည္။ မေအာင္ျမင္သည့္ ေရးၿမိဳ့သိမ္းတုိက္ပြဲ ဆင္ႏဲႊၾကသည္။ မင္းလူတုိ႔ ပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔ စခန္းေဆာက္အၿပီး ေရွ႔တန္းသုိ႔ ရိကၡာပုိ႔ရန္ တာ၀န္က်သည္။ ေသနတ္ အပုိရွိရင္ေတာ့ ေရွ႔တန္းမွာေနခဲ့မယ္ ဆုိသည့္ စဥ္းစားမႈျဖင့္ က်ေနာ္လုိက္သြားခဲ့သည္။ ၃ ရက္မွ် ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေလွ်ာက္ၿပီး ေရးေတာင္ပုိင္းရွိ ေခါဇာ ေက်းရြာဂြင္ထဲ ေရာက္သြားသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္မင္းလူတုိ႔က ေျမာက္ပုိင္းမွာ။ ေနာက္တန္းျပန္သည့္သူမ်ား ျပန္သြားၾကသျဖင့္ ေသနတ္တလက္ယူၿပီး ေရွ႔တန္းတြင္ က်ေနာ္ေနရစ္ခဲ့သည္။ ေရးေတာင္ပုိင္းဂြင္အတြင္း ၇လ ခန္႔ လွည့္လည္ေနထုိင္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ စစ္ေၾကာင္း ေျမာက္ပုိင္းသုိ႔သြားေပါင္း ရသည္။ ထုိသုိ႔သြားေပါင္း မွသာ မင္းလူႏွင့္ ျပန္ဆုံရျခင္းျဖစ္သည္။

(၂)

တပ္ကို ျပန္လည္စုဖြဲမႈလုပ္ေသာအခါ မင္းလူက က်ေနာ္တုိ႔တပ္စိတ္တြင္ ပါလာသည္။ နဂုိ ကတည္းက တြဲခဲ့သူမ်ားျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္လည္း ဆုိးတုိင္ပင္ေကာင္းတုိင္ပင္ ေနၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ အခ်စ္ေရး။ အခ်စ္ရာကိစၥတြင္ျဖစ္သည္၊ သူႏွစ္ၿခိဳက္ေနသည့္ တုိင္းရင္းသူကေလးကို မည္သုိ႔မည္ပုံခ်ည္းကပ္ သင့္သည္ကို က်ေနာ္က အၾကံေပးရသည္။ ဤကိစၥတြင္ က်ေနာ္က ျဖစ္ျဖစ္ထြန္းထြန္း ရွိလွသူ မဟုတ္။ သုိ႔ေသာ္ တျခားတပါးေသာ သူမ်ားအတြက္ေတာ့ ရသည္။ အဓိက က ရည္းစားစာ ေရးေပးရျခင္းျဖစ္သည္။ က်ေနာ္ေရးသည့္စာကို သူက သူ႔လက္ေရးႏွင့္ ျပန္ေရးၿပီး က်ေနာ္က ေကာင္မေလး ေရသြားခပ္ခ်ိန္တြင္ လုိက္ေပး ေပးရသည္။ က်ေနာ္ေပးေတာ့ (က်ေနာ္ေပးသည္ဟု ထင္ပုံရ၍) ကေလးမက မယူ။ အက်ဳိး အေၾကာင္းႏွင့္ က်ေနာ္ေပးျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ရွင္းျပေတာ့လည္း မရ။ ဒါဆုိ ႀကိဳက္တဲ့သူကို လာေပးခုိင္းလုိက္ဟု စကားျပန္လုိက္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဒီေကာင္ကလည္း စစ္တုိက္ရင္ေတာ့ အလြန္ရဲရင့္သူ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒီကိစၥမ်ဳိးမွာေတာ့ မရဲတင္း။ သူသြားေပးေတာ့ က်ေနာ့္ကို အတင္းေခၚသည္။ က်ေနာ္ကလည္း ေဆးရုိးသည္ အျဖစ္မခံႏုိင္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း သူ႔ဆႏၵကုိ လုိက္ေလ်ာၿပီး လုိက္သြားသည္။

သူသြားေပးေတာ့ ေကာင္မေလးက ျငင္းဘုိ႔ေတာင္ေမ့ေနပုံရသည္။ ခ်က္ခ်င္းကို စာလက္ခံလိုက္ သည္။ ေနာက္သိပ္မၾကာခင္ရက္မ်ားအတြင္းမွာဘဲ က်ေနာ္တုိ႔စစ္ေၾကာင္း အဲဒီရြာကို ျပန္၀င္ေတာ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္အနားရသည္။ ေဘာလုံးကန္ၾက၊ အပ်ဳိမလည္ၾကႏွင့္။ ေျပာက္ၾကားေဒသျဖစ္ေသာ္လည္း လူထု အေျခခံေကာင္းေသာေဒသျဖစ္၍ တပ္ႏွင့္ျပည္သူက ေရႏွင့္ငါးပမာ။ ေနာက္ေန႔စစ္ေၾကာင္း ထြက္မည္ဆုိေသာညတြင္ မင္းလူတေယာက္ေပ်ာ္လုိ႔ ေမာလုိ႔ တည္းရာအိမ္သုိ႔ ျပန္လာသည္။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲကေတာ့ သိေနခဲ့သည္။ ဒီေကာင္ေလးေတာ့ ရည္းစားအေျဖျပန္ေပးလုိက္ၿပီ ဆုိသည္ကို။ သုိ႔ေသာ္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အျခားစကားေတြေလွ်ာက္ေျပာသည္။ ေနာက္ဆုံးသူမေနႏုိင္ေတာ့။

`အကုိ သိလား.. က်ေနာ့္ကို အေျဖျပန္ေပးလုိက္ၿပီဗ်´ သူဆုိေတာာ့ ` သိပါတယ္ကြာ… မင္းပုံစံၾကည့္တာနဲ႔ ဒါေပမယ့္ အိပ္ၾကရေအာင္။ မနက္ျဖန္ ေစာေစာ စစ္ေၾကာင္းထြက္ရမယ္´ က်ေနာ္က ျပန္ေျပာလုိက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ က်ေနာ္လည္း အိပ္ရာ၀င္ျဖစ္ခဲ့သည္။

(၃)

ေနာက္ေန႔မနက္ေစာေစာပင္ က်ေနာ္တုိ႔ အရုေတာင္ေက်းရြာဘက္သုိ႔ ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ အရုေတာင္က နာမည္ၾကီး။ တလအတြင္း က်ေနာ္တုိ႔ ႏွစ္ပြဲေဆာ္ထားၾကသည္။ ထုိႏွစ္ပြဲတြင္ ရန္သူက ေတာ္ေတာ္အထိနာခဲ့သည္။ ဒါကို သူတုိ႔က အခဲမေက်။ ေက်းရြာသားမ်ားထံမွ သတင္းမ်ားအရ က်ေနာ္တုိ႔ကို အပို္င္အုပ္ရန္ စီစဥ္ေနသည္ ဟု သိရသည္။

အရုေတာင္ေရာက္ၿပီး ေနာက္ေန႔မနက္ ရန္သူ႔လႈပ္ရွားမႈ သတင္းၾကားရသည္။ ရြာအ၀င္ နည္းနည္းလွမ္းသည့္ ရာဘာေတာထဲတြင္ က်ေနာ္တုိ႔ ၿခံဳခုိတုိက္ပြဲလုပ္ရန္ ျပင္ရသည္။ တေနကုန္ထမင္းငတ္ သြားသည္။ ညေန ေလးနာရီေလာက္၌ ရြာသားမ်ား ထမင္းလာပုိ႔ၿပီး ထြက္လာသည့္ ရန္သူ ေရးၿမိဳ့ထဲသုိ႔ ျပန္၀င္သြားေၾကာင္း သတင္းပါလာသည္။ ထမင္းစားၿပီး ရြာထဲသုိ႔ျပန္၀င္ကာ ေနရာခ်သည္။ ထုံးစံအတုိင္း မင္းလူက က်ေနာ္ႏွင့္အတူအိပ္သည္။ ညဘက္ေရာက္ေတာ့ သူက ေျပာသည္။ ` က်ေနာ္က သူ႔ကုိ ႏွစ္ရက္ေလာက္ပဲ ၾကာမယ္ ေျပာခ့ဲတာဗ်။ ဒါဆုိ မနက္ျဖန္ေလာက္ဆုိ သူတုိ႔ရြာကို ျပန္ေရာက္ေလာက္ၿပီေပါ့ေနာ္။´ `ေအးျဖစ္ေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ စစ္ေရးဆုိတာကလည္း မင္းသိတဲ့အတုိင္း အစုိးရတာမွ မဟုတ္တာ။ ခုတမ်ဳိး.. ေတာ္ၾကာတမ်ဳိး ေျပာင္းတတ္တာဘဲ။ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ေရာက္မွာပါ။ အိပ္မယ္။ ညဘက္က် ကင္းရွိေသးတယ္´ ဟု က်ေနာ္ဆုိေတာ့ `ဟုတ္ကဲ့´ ေျပာကာ တဘက္လွည့္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူကတိေပးခဲ့သည့္ ျပန္ေရာက္မည္ဆုိေသာမနက္ျဖန္သည္ က်ေနာ္တုိ႔အား ေၾကကြဲမႈမ်ားစြာေပးရန္ ေစာင့္စားေနသည္ကို က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး မသိၾကေခ်။

က်ေနာ့္ကင္းခ်ိန္က ညတနာရီက ႏွစ္နာရီ။ က်ေနာ္ၿပီးေတာ့ မင္းလူ ကင္းခ်ိန္။ မနက္ေလးနာရီ ထုိးေတာ့ အရုဏ္ဦးတုိက္တတ္သည့္အတြက္ အားလုံး ေနရာယူၿပီး ေနရသည္။ ငါးနာရီခြဲေလာက္အထိ ဘာမွ မထူးျခားေသာေၾကာင္း ျပန္ရုတ္ၿပီး ကုိယ္တည္းသည့္ အိမ္ကို ျပန္ၾကသည္။ ေစာင္ပါးေလး ၿခဳံၿပီး ျပန္ေကြးေနတုန္း… ဆူဆူညံညံႏွင့္ရြာျပင္ဘက္မွ ေအာ္၍ ေျပးလာေသာ အမ်ဳိးသမီးၾကီးတေယာက္၏ အသံကို ၾကားရသည္။ ေအာ္လာသည္က `ကြန္မနန္ဟမယ္(ဗမာစစ္သား)လား… ကြန္မနန္မြန္ (မြန္စစ္သား) လား မသိဘူး။အမ်ားၾကီးဘဲ´ ။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ ရြာျပင္မွာ ကိုယ့္လူမရွိ။ ရန္သူသာျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး အီေကြးမင့္၊ ေသနတ္၊ေဘးလြယ္အိတ္ အားလုံး လက္တဘက္ႏွင့္ ဆြဲၿပီး ဖိနပ္ကို တဘက္မွ ကိုင္ကာ တကိုယ္စာအတြက္ ပစ္ပုိင္နယ္ေပးထားသည့္ ေနရာသုိ႔ အေျပးသြားခ်ိန္တြင္ပင္ က်ေနာ္တုိ႔ဘက္မွ ပစ္လုိက္ေသာ RPG အသံကို ၾကားရသည္။ ထုိပစ္ခတ္မႈကပင္ က်ေနာ္တုိ႔ကို ကယ္လုိက္သည္။ ရန္သူက လမ္းမအတုိင္း အလုံးလိုက္ အခဲလုိက္ ေျပး၀င္လာစဥ္ ထုိပစ္ခတ္မႈက သူတုိ႔ ထုိးစစ္ကို ေနာက္ျပန္လန္သြားေစသည္။ အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္မႈမ်ား ျဖစ္ေတာ့ က်ေနာ္က သတ္မွတ္ထားရာ ေနရာႏွင့္ ၁၅ ေပမွ် ကြာေနသည္။ က်ေနာ့္ဘယ္ဘက္ယြန္းယြန္းတြင္ မင္းလူ… ေဘးခ်င္းကပ္တြင္ ႏုိင္သူ။ မင္းလူက ပစ္ေနရင္း လွမ္းေအာ္သည္။ `အကိုတုိ႔ အဲဒီနားမွာဘဲေနဦး ..အဲဒီေနရာက က်ည္လမ္းေၾကာင္း အရမ္းက်ေနတယ္´ ေအာ္ေျပာရင္း တဖက္ကလည္း ပစ္ေနသည္။

ဒီလုိႏွင့္ က်ေနာ္ေရွ့နားတြင္ရွိေသာ ဆန္နီ ေျခေထာက္ထိသြားသည္။ တင္ေမာင္တက္ဆြဲေတာ့ ေျခေထာက္ ထပ္ထိသည္။ ေနာက္ ေမာင္ေမာင္လတ္ထပ္တက္ေတာ့ ဗုိက္ေဘးနားက လွ်ပ္ထိသြားသည္။ သူတုိ႔သုံးေယာက္ကို ဆုတ္ရန္ေျပာေတာ့ ဆုတ္သြားၾကသည္။ က်န္သည္က က်ေနာ္၊ ႏုိင္သူ ၊မင္းလူ။ ေနာက္ က်ေနာ္တုိ႔ညာေက်ာတြင္ ျဖန္႔ယူထားေသာ ေက်ာင္းသားတပ္ရင္း ၁၀၂ မွ စစ္ကူ ႏွစ္ေယာက္ ဘေရာင္နင္ စက္လတ္တလက္ႏွင့္ေရာက္လာသည္။ သူတုိ႔လည္း ၁၅ မိနစ္ခန္႔သာ တေယာက္ထိသြားသည္။ တုိက္ပြဲက က်ည္ဆန္ ျဖည့္ခ်ိန္ေလာက္တြင္သာ တိတ္ဆိတ္သည္။ က်န္သည့္အခ်ိန္က မုန္တုိင္းလုိ။ ႏွစ္နာရီခန္႔ၾကာ သြားသည္။ မင္းလူကေတာ့ ရာဘာပင္လတ္လတ္တခုတြင္ ငုတ္တုတ္ထုိင္ပစ္လုိက္၊ ထပစ္လုိက္။ ခဏၾကာေတာ့ က်ေနာ္ႏွင့္ႏုိင္သူအၾကား အမ္ေအ ၉၄ တလုံးက်လာသည္။ ႏုိင္သူ ဗုိက္တြင္ အနည္း ငယ္ထိသည္။ က်ေနာ္လက္ေမာင္းကို ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္လြင့္လာသည့္ ခဲစ အေသးေလးပြတ္သြားသည္။ မင္းလူအားလည္း အတင့္မရဲေအာင္ ေအာ္ရသည္။ သူမၾကားေတာ့။ သူ႔ခႏၶာကုိယ္တြင္ လူထုအတြက္ တုိက္ေနရသည္ဆုိသည့္ စိတ္က ပူးကပ္ေနခဲ့ၿပီ။ သူ႔ေရွ့ေမွာက္မွာလည္း အျခားေသာ ရဲေဘာ္မ်ားဒဏ္ရာ ရခဲ့ၾကသည္ မဟုတ္လား။ သူတခ်က္ထပစ္သည္။ရုတ္တရက္ ဖုတ္ခနဲ ထုိင္ရက္သား ျပန္ျဖစ္သြားသည္။ သူ႔ဆီက ေသနတ္သံ ၿငိမ္သြားသည္။ ႏုိင္သူက သူတက္ၾကည့္မယ္ ကာပစ္ေပးရန္ ေျပာၿပီး တက္သြားသည္။ တြားသြား၍ တက္သြားကာ လည္ပင္းကို သုိင္းဖက္ၿပီး က်ေနာ့္ဘက္ကို ေခါင္းခါျပသည္။ ဆုိလုိသည္ကေတာ့ သူက်ဆုံးသြားၿပီ။ သူေသဆုံးသြားခဲ့ၿပီဆုိသည့္ အဓိပၸါယ္။ ႏုိင္သူက မင္းလူ၏ ေသနတ္၊အီေကြးမင့္၊ ေက်ာပုိးအိတ္တုိ႔ကို ဆြဲယူလာသည္။ အသက္မဲ့ခႏၶာကုိေတာ့ မဆြဲႏုိင္ေသး။

တုိက္ပြဲက ရွည္ၾကာလြန္းလွသည္။ က်ေနာ္တုိ႔ ၀မ္းမနည္းအားေသး။ ကုိယ္ရွင္သန္ဘုိ႔လည္း ပစ္ခတ္ရဦးမည္မဟုတ္လား။ ေနာက္ဆုံး ရန္သူထုိးစစ္က ၾကီးသထက္ၾကီးလာေတာ့ ေန႔လည္ ၁၁ နာရီခြဲခန္႔တြင္ က်ေနာ္တုိ႔ ဆုတ္ေပးလုိက္ရသည္။ ျပန္ဆုတ္ေတာ့ မင္းလူအပါအ၀င္ က်ဆုံးသြားသည့္ ရဲေဘာ္ ၆ဦး၏ ခႏၶာကုိယ္မ်ားကို က်ေနာ္တုိ႔ မသယ္ႏုိင္ခဲ့။

တုိက္ပြဲျဖစ္ေနစဥ္က မရြာခဲ့ေသာ မုိးက အျပန္လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ သဲမဲျပင္းထန္လွစြာရြာသည္။ က်ေနာ္မ်က္ႏွာသည္လည္း မုိးေရႏွင့္ မ်က္ရည္စ ေရာေနသည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း အျပစ္တင္ေနမိသည္။ ခႏၶာကိုယ္ကို ရေအာင္ မသယ္ႏုိင္ခဲ့သည့္အတြက္…။ ႏုိင္သူကေတာ့ ေျဖသိမ့္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူလည္း ၀မ္းနည္းသံႏွင့္။ အဲဒီေန႔မွာ ခ်စ္သူႏွင့္ ေတြ႔ဖုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနခ့ဲတဲ့ အညတရ ေျပာက္က်ားတဦးရဲ ႔ က်န္ရစ္ခဲ့ သည့္ ရုပ္ႂကြင္းကို သူ႔ခ်စ္သူရွိရာ ရြာမွာ ျမႇဳပ္ႏွံေပးခ်င္တာက က်ေနာ့္ဆႏၵပါ။ သူ႔ ေမြးဇာတိကို ျပန္ပုိ႔ဖုိ႔ဆုိတာကလည္း မျဖစ္ႏုိင္သည့္ ကိစၥမဟုတ္လား။ က်ဆုံးသြားသည့္အေၾကာင္း သတင္းစကားသာ ပါးႏုိင္မည္ေလ။

မျမင္ရသည့္ သူ႔၀ိဥာဥ္ကေရာ ေသဆုံးသည္ႏွင့္ ဘယ္ကို စီးေမ်ာသြားခဲ့ပါသလဲ။ အေမအိမ္ကိုလား.. ေ၀းကြာခဲ့တဲ့ စာသင္ခန္းကုိလား… သူ႔ခ်စ္သူဆီလား။ ဘယ္ကိုပဲစီးသြားတာ ျဖစ္ျဖစ္ လြတ္ေျမာက္ေရးေကာင္းကင္ထဲမွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ လင္းလက္ခဲ့တဲ့ ၾကယ္စင္ေတြထဲက တစင္းေတာ့ သူ ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီ လုိ႔ စိတ္ထဲက ေျပာရင္း ငုိေနတဲ့ သူ႔ခ်စ္သူနံေဘးက ထြက္လာခဲ့သည္။ ဒီလုိအျဖစ္မ်ဳိးေတြ ကလည္း စစ္အာဏာရွင္လက္ေအာက္က မလြတ္ေျမာက္မခ်င္းႀကံဳေနရမယ့္ အျဖစ္ေတြ မဟုတ္လား။

မွတ္ခ်က္။ ။ မင္းလူတုိ႔ အေၾကာင္းကုိ ကဗ်ာဆရာ ေယာဟန္ေအာင္က ေသတမ္းစာ အမည္္နဲ႔ကဗ်ာတပုဒ္ဖြဲခဲ့သည္။ ထုိတုိက္ပြဲတြင္ ေက်ာင္းသားတပ္မွ ၆ ဦးႏွင့ ္မြန္ျပည္သစ္တပ္မေတာ္မွ ၂ ဦးက်သည္။ စုစုေပါင္း ၁၄ ဦးခန္႔ ဒဏ္ရာရသည္။

နအဖဘက္မွလည္း ၃၀ ၄၀ ခန္႔ ထိခုိက္က်ဆုံးဒဏ္ရာရသည္ဟု သိရသည္။



Labels:

posted by ျမင့္ေဇ @ 10:41 PM   0 comments
အင္တာဗ်ဴး (New Mon State Party)

နအဖဥကၠ႒ရဲ႕ ကုိယ္စားလွယ္ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရဲျမင့္ တုိင္းရင္းသားအပစ္ရပ္အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံေနမႈအေပၚ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ ႏုိင္ေအာင္မေငး ႏွင့္ Kaowao Newsgroup ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခ်က္

Kaowao - ေအာက္တုိဘာ(၂၄)ကစၿပီးေတာ့ စရဖက ဒုတိယ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရဲျမင့္က တုိင္းရင္းသားအပစ္ရပ္ အဖြဲ႕အေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေတြ႕ဆုံၿပီးၿပီ။ မြန္ျပည္သစ္ပါတီကုိေရာ လာေရာက္ေတြ႕ဆုံဖုိ႕ အေၾကာင္းၾကားထားတာ ႐ွိလား?

ႏုိင္ေအာင္မေငး - က်ေနာ္တုိ႕ကုိ ေတြ႕ဆုံဖုိ႕ အေၾကာင္းၾကားထားတာေတာ့႐ွိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေန႕ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေတြ႕ဆုံျဖစ္မယ္လုိ႕ တရားဝင္အေၾကာင္းၾကားထားတာေတာ့ မ႐ွိေသးဘူး။ ရက္အတိအက်ေတာ့ မ႐ွိေသးပါဘူး။

Kaowao - ေကအုိင္ေအ ခြဲထြက္အဖြဲ႕ျဖစ္တဲ့ မထူးေနာ္အဖြဲ႕တုိ႕ကုိပါ ဒီဒု-ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရဲျမင့္က အကုန္ေတြ႕ဆုံေန တာၾကားသိရတယ္၊ အခုလာေတြ႕ဆုံတာလဲ နအဖဥကၠဌႀကီးကုိယ္တုိင္က တရားဝင္ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ နဲ႕ဆုိေတာ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီဘက္ကေရာ ဘာမ်ားတင္ျပဖုိ႕ ျပင္ဆင္ထားတာ႐ွိလဲ?

ႏုိင္ေအာင္မေငး - ဒုတိယ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအဆင့္အေနနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ကုိ တစ္ခါမွေတြ႕ဆုံခဲ့တာမ႐ွိပါဘူး၊ လာေရာက္ေတြ႕ ဆုံတယ္ ဆုိတာက ထူးျခားမႈေတာ့ ႐ွိပါတယ္၊ ခါတုိင္းဆုိ က်ေနာ္တုိ႕ကေနတဆင့္ ရန္ကုန္ကုိသြားၿပီး ေတြ႕ဆုံရတာဘဲ ႐ွိဖူးတယ္၊ ဒီလုိ ဒုတိယဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအေနနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ေဒသမွာ ဒီလုိလာေရာက္ေတြ႕တာလဲ သူတုိ႕ဘက္က ေမးခြန္း ထုတ္ဖုိ႕ဘဲ ႐ွိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ဘက္က ျပင္ဆင္ထားတာကေတာ့ ဒီႏုိင္ငံေရးဦးတည္ခ်က္လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာဘဲ ႐ွိပါတယ္။ ဒီေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရး အေျဖရွာဖုိ႕ဘဲ၊ ဒီေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြး လမ္းေၾကာင္း ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ တကယ့္ေစတနာ အမွန္နဲ႕ တကယ္တိတိက်က်လုပ္ေဆာင္ဖုိ႕ဘဲ က်ေနာ္တုိ႕ အႀကံျပဳမွာေပါ့ေနာ္။


Kaowao - ဒီကာလအတြင္းမွာ နအဖတုိ႕က သူတုိ႕နဲ႕ ျပႆနာ တစ္စုံတစ္ရာ မတက္ရေလေအာင္ လာေရာက္ ေဆြးေႏြးေနတာလုိ႕ ျပည္ပအကဲခတ္ေတြက ေျပာေနၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အခုအေျခအေနမ်ဳိးမွာမွ တုိင္းရင္းသား အပစ္ရပ္အဖြဲ႕ေတြနဲ႕ လာေတြ႕ဆုံရတာလဲလုိ႕ မြန္ျပည္သစ္ပါတီအေနနဲ႕ ထင္ပါသလဲ။

ႏုိင္ေအာင္မေငး - အခုေတြ႕ဆုံတဲ့ပုံစံက တကယ့္ထူးထူးျခားျခားလုိ႕ ဆုိရမွာဘဲ၊ ကာလအေျခအေနနဲ႕လည္း ထူးထူးျခား ျခား ႐ွိပါတယ္။ ဒီစက္တာဘာလ ဆႏၵျပမႈအၿပီးရယ္၊ အမ်ဳိးသားညီလာခံရဲ႕ေဆြးေႏြးမႈအၿပီးရယ္ေပါ့၊ က်ေနာ္တုိ႕ဘက္က ျပင္ဆင္မႈအေနနဲ႕က တုိင္းရင္းသားျပည္သူေတြရဲ႕အခြင့္အေရးေတြ၊ ျပည္သူေတြေကာင္းစားဖုိ႕အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕က (၉၅)ခုႏွစ္ကတည္းက အပစ္အခတ္ရပ္စခဲ့တာပါ၊ က်ေနာ္တုိ႕အေနနဲ႕က ႏုိင္ငံေရးကုိ ႏုိင္ငံေရးနည္းအရဘဲ တြန္းအားေပးသြားမွာပါ။ ဒီceasefire ကုိ အေၾကာင္းမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ဘက္က ေဖာက္ဖ်က္ဖုိ႕ မရည္႐ြယ္ပါဘူး။


Kaowao - နအဖ နဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႕ ဆက္လက္ၿပီး ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုပ္သြားမယ္လုိ႕ ေျပာပါ တယ္။ မြန္ျပည္သစ္ပါတီက ဒီေဆြးေႏြးပြဲကုိ ဘာေၾကာင့္ႀကဳိဆုိတာလဲ။ အေကာင္းဘက္ကုိ ေဆာင္လာႏုိင္တဲ့ေဆြးေႏြးပြဲ လုိ႕ ထင္ပါသလား?

ႏုိင္ေအာင္မေငး - ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရး ဆုိတဲ့ဆႏၵကုိကတည္းက က်ေနာ္တုိ႕မြန္ျပည္သစ္ပါတီက ႀကဳိဆုိပါတယ္၊ ေတြ႕ ဆုံေဆြးေႏြးေရးအျမင္ေပါေနာ္၊ ဒါေပမဲ့ ဒီေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးလုပ္ဖုိ႕အတြက္ကုိ ဒီအကန္႕အသတ္ေတြ ထားထားတာ မသင့္ေလ်ာ္ဘူး၊ မျဖစ္သင့္ဘူး၊ ဒီအကန္႕အသတ္ေတြ ထားထားျခင္းအားျဖင့္ ဒီေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးကုိ အဟန္႕အတား အမ်ားႀကီးျဖစ္ေစတယ္၊ ဒီေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲ မျဖစ္ေအာင္ကုိ နအဖဘက္က တမင္တကာ လုပ္ထားသလို ျဖစ္ေနတယ္၊ တကယ္လုိ႕မ်ား တကယ့္ေစတနာမွန္မွန္နဲ႕ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲလုပ္မယ္၊ ဒီအကန္႕အသတ္ေတြေၾကာင့္ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲ အထမေျမာက္ႏုိင္ဘူး ဆုိၿပီးေတာ့လည္း စုိးရိမ္စိတ္ေတြ မထားသင့္ပါဘူး၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲကုိ ဘယ္ ေလာက္လက္ေတြ႕က်က်လုပ္မလဲ ဆုိတဲ့အေပၚမွာဘဲ အေရးႀကီးပါတယ္။

Kaowao - နအဖ နဲ႕ ေဒၚစုတုိ႕ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးတဲ့အေပၚမွာ တုိင္းရင္းသား အပစ္ရပ္အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕အေနနဲ႕ ဘာမ်ား ေမ်ာ္လင့္ႏုိင္ပါသလဲ?

ႏုိင္ေအာင္မေငး - ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲကေတာ့ တကယ့္လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တဲ့အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါက ေပးလာ ၿပီးေလ၊ ဒါေၾကာင့္ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲကုိ အျမန္ဆုံးလုပ္သင့္ေနပါၿပီ၊ ျပည္သူလူထုတုိ႕ရဲ႕ဆႏၵ၊ ႏုိင္ငံတကာကေတာင္းဆုိလာ မႈကုိလည္း ေလးစားျခင္းအားျဖင့္ လုပ္သင့္ပါၿပီ၊ အတူတကြ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ၿပီး ေကာင္းမြန္တဲ့အေျဖတစ္ခုကုိ ႐ွာသင့္ ပါတယ္၊

Kaowao - နအဖက သူတုိ႕ရဲ႕လမ္းျပေျမပုံ(၇)ခ်က္အတုိင္း သြားမယ္လုိ႕ လာအုိ နဲ႕ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံက ျပန္လာတဲ့ နအဖဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သိန္းစိန္ကလဲ သတင္းစာမွာ ေျပာေနတယ္။ တဖက္ကလဲ ဆက္ဆံေရးဝန္ႀကီးနဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္တုိ႕နဲ႕ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးေတြ လုပ္ေနတယ္ဆုိေတာ့ အပစ္ရပ္တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕ေတြ အေနနဲ႕ေရာ မိမိတုိ႕ရဲ႕ျပတ္ သားတဲ့ခံယူခ်က္၊ ယုံၾကည္ခ်က္တစ္ခုခုနဲ႕ ဒီအခ်ိန္မွာ မရပ္တည္သင့္ဘူးလား?

ႏုိင္ေအာင္မေငး - က်ေနာ္တုိ႕မြန္ျပည္သစ္ပါတီအေနနဲ႕ ဒီေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲ လုပ္ဖုိ႕ က်ေနာ္တုိ႕အၿမဲတမ္း ေျပာေန၊ ေတာင္းဆုိေနတဲ့အရာတစ္ခုပါ၊ ဒါက က်ေနာ္တုိ႕ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဦးတည္ခ်က္မွာလည္း ထည့္ထားတယ္၊ အေျဖ႐ွာဖုိ႕ ဒီေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးေရးထက္ ေကာင္းတဲ့နည္းလမ္းလည္း မ႐ွိပါဘူး၊ တကယ္လုိ႕မ်ား နအဖဘက္က ဒီလမ္းျပေျမပုံအတုိင္း သြားမယ္ ဆုိရင္ ေကာင္းမြန္တဲ့အေျဖရလာဒ္တစ္ခု ေပၚလာမွာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဒီလမ္းျပေျမပုံအတုိင္း သြားမယ္ ဆုိရင္ ျပည္သူ႕ကုိယ္စားလွယ္မ်ားရဲ႕ပါဝင္မႈအခန္းက႑ကုိလည္း လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားသလုိ ျဖစ္ေနတယ္၊ တုိင္းရင္းသားတုိ႕ရဲ႕ အခန္းက႑ကုိလည္း လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားရာေရာက္ေနတယ္၊ (၅/၉၆)ကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္လည္း လူထုရဲ႕ ပါဝင္မႈအခန္း က႑ကုိလည္း အကန္႕အသတ္ထားထားတယ္၊ ေနာက္ၿပီး ေဆြးေႏြးပြဲရလာဒ္ကုိ က်ေနာ္တုိ႕ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဓမၼဓိဌာန္ မက်ပါဘူး၊ ဒီလမ္းျပေျမပုံအတုိင္း သြားေနမယ္ဆုိရင္ တုိင္းျပည္ေကာင္းစားဖုိ႕အတြက္၊ ဖြံ႕ၿဖဳိးသာယာတဲ့ႏုိင္ငံတစ္ခု တည္ ေထာင္ဖုိ႕အတြက္ ဒါဟာေကာင္းတဲ့ရလာဒ္တစ္ခု မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႕အေနနဲ႕ကလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ပါဘဲ၊ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲကုိ လုပ္ပါ၊ ဒီေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးကေနဘဲ သုံးပြင့္ဆုိင္ေဆြးေႏြးေရးျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ၾကပါ၊ က်ေနာ္တုိ႕က အမ်ဳိးသားညီလာခံမွာကတည္းက အျပဳသေဘာေဆာင္မဲ့ေကာင္းတဲ့ရလာဒ္ ထြက္လာမွာမဟုတ္လုိ႕ ညီလာ ခံကုိယ္စားလွယ္ ေစလႊတ္ေနတဲ့အဆင့္ကေန ေလ့လာသူအဆင့္ဘဲ တက္ေရာက္တာလည္း က်ေနာ္တုိ႕က ျပတ္ျပတ္ သားသား လုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီေပါ့၊


Kaowao - ကုလသမဂၢရဲ႕ အခန္းက႑ ပါဝင္မႈကုိ ေလွ်ာ့က်ၿပီး ကုိယ္ျပည္တြင္းေရးကုိ ေျဖ႐ွင္းဖုိ႕ နအဖက အားထုတ္လာတဲ့အေပၚမွာေရာ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ။

ႏုိင္ေအာင္မေငး - နအဖအေနနဲ႕ အခုအခ်ိန္မွာမွ ကုလသမဂၢရဲ႕ပါဝင္မႈကုိ ေလွ်ာ့ခ်ၿပီေတာ့ အေျဖ႐ွာဖုိ႕ႀကဳိးစားလာတာ လည္း မသင့္ေလ်ာ္ပါဘူး၊ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ႏုိင္ငံအေနနဲ႕ ဒီဂလုိဘယ္လုိက္ေစးရွင္းေခတ္ထဲမွာ ဒီလုိအထီး က်န္ပုံစံမ်ဳိး ေနလုိ႕မသင့္ေတာ့ပါဘူး၊ အျခားႏုိင္ငံတုိ႕နဲ႕ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့ ေနရမယ္၊ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႕ႏုိင္ငံမွာ တစ္ေန႕ ထက္တစ္ေန႕ အခက္အခဲေတြ က်န္းမားေရး၊ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးမွအစ ကပ္ေဘးဒုကၡအမ်ားႀကီးနဲ႕ ႀကဳံေတြ႕ လာတဲ့အခါက်ရင္ က်ေနာ္တုိ႕ကုိ မျပစ္ပယ္ဘဲ ေဖးမကူညီၾကဖုိ႕၊ ဆြဲေခၚဖုိ႕၊ ဝုိင္းဝန္းေျဖ႐ွင္းေပးဖုိ႕ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႕က အထီးက်န္စြာ မေနဘဲ ႏုိင္ငံတကာအလယ္ရဲ႕အားေပးကူညီမႈေတြ၊ စာနာမႈကုိလည္း အေလး အနက္ထားသင့္ပါတယ္၊ ကုလသမဂၢရဲ႕အဆုံးအျဖတ္အတုိင္း၊ ဒီယူအန္အက္စ္စီရဲ႕အႀကံျပဳခ်က္အတုိင္း သုံးပြင့္ဆုိင္ေဆြး ေႏြးေရးဟာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ပါတယ္၊ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕လမ္းၫႊန္မႈအတုိင္း က်ေနာ္တုိ႕ တိတိက်က် သြားသင့္ပါတယ္၊

Kaowao - ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ေၾကျငာခ်က္မွာ တုိင္းရင္းသားတုိ႕ရဲ႕အခန္းက႑ကုိလဲ အေလးအနက္ထား ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားတယ္။ ဒီနအဖရဲ႕ကန္႕သတ္ခ်က္ၾကားမ်ား ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚေရာက္ဖုိ႕ ေဒၚစု အေနနဲ႕ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ပါ့မလား?

ႏုိင္ေအာင္မေငး - ဒါကေတာ့ နအဖရဲ႕သေဘာထားအျမင္အေပၚမွာဘဲ မူတည္ပါတယ္၊ သူတုိ႕က Dialogue ျဖစ္ဖုိ႕အေျခ အေန၊ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵ၊ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵအေပၚမွာဘဲ မူတည္ပါတယ္၊ Dialogue ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵေစတနာက မမွန္ ကန္ဘူးဆုိရင္၊ Dialogue ဆုိတဲ့စကားလုံးနဲ႕အမည္ခံၿပီးေတာ့ တျခားလုပ္ငန္းေတြဘဲဆက္လုပ္သြားေနမယ္ဆုိရင္ ဒါက သမုိင္းစာမ်က္ႏွာအထက္မွာေရာ ရာဇဝင္ဆုိးတစ္ခု တြင္သြားပါလိမ့္မယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီDialogue ကုိ အေျချပဳၿပီးေတာ့ လွည့္စားမႈ မျပဳၾကပါနဲ႕၊ ေစတနာမွန္မွန္ကန္ကန္နဲ႕ ျပည္သူတုိ႕ရဲ႕အက်ဳိး၊ တုိင္းျပည္ရဲ႕အက်ဳိး မနစ္နာေစဖုိ႕ အထူးေ႐ွ႕႐ႈၿပီး ေတာ့ ဒီေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးလမ္းေၾကာင္းအတုိင္း သြားသင့္ပါတယ္။


Kaowao - အျခားဘဝတူတုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းေတြကုိေရာ ဘာမ်ားတုိက္တြန္းခ်င္တာ႐ွိပါသလဲ?

ႏုိင္ေအာင္မေငး - ကုိယ့္ျပည္သူေတြရဲ႕စစ္မွန္တဲ့အက်ဳိးကုိဘဲ ၾကည့္ၾကပါ၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ ရပ္တည္ၾကပါ၊ တုိင္းျပည္အက်ဳိးအတြက္ဆုိရင္ အားေပးကူညီၾကပါ၊



မွတ္ခ်က္။ ။Kaowao သတင္းဌာနမွ တာဝန္ခံအယ္ဒီတာ Asohn Vi ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းသည္။

Labels:

posted by ျမင့္ေဇ @ 9:00 PM   0 comments
ႏွင္းစိမ္းမ်ား
Tuesday, November 13, 2007

ႏွင္းစိမ္းမ်ား

တုန္လႈပ္ဖြယ္

ၿငိမ္ဆိတ္ေနတဲ့ ငါၿမိဳ့ေလး

တံခါးကိုလွပ္ၾကည့္ေတာ့

ဘ၀ရွိေပမယ့္

ဘ၀မဲ့ေနတဲ့ အုိးအိမ္ေတြ

အထီးက်န္ အေမွာင္တုိက္ထဲ

နစ္ခဲေပ်ာ္၀င္လုိ႔။

ေသြးညႇီနံ႔ ေရာယွက္္ေလက

ေနရာအႏွံ႔

ဟူးဟူးရားရား ေတာက္ေလာင္ေနတယ္

ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ရာမ်ား

အေလးအျမတ္ျပဳရာမ်ား

ၿပိဳလဲ

အၿဖိဳလွဲခံခဲ့ရေပ့ါ။

ႏွင္းက တသက္လုံး

အစိမ္းလုိက္ က်ေနေတာ့မွာလား

ေႏြဦး ကို ဖူးဖုိ႔

အလြမ္းေတြကို

သုိသိုသိပ္သိပ္ တူးဆြပ်ဳိးခ့ဲရာ

ႏွစ္ပရိေစၧဒမ်ား။

ေမွာ္ရုံေတာက

တခဲနက္ တိတ္ဆိတ္

အရိပ္မ်ားရဲ့ ေအာ္သံမ်ား

ဆာေလာင္မႈမ်ား

ေပ်ာက္ကြယ္ေနဆဲ အာရုဏ္ဦးမ်ား။

ေခတ္ကုိက

ေဆာင္းမီးဖုိနဲ႔

မလုံၿခံဳေတာ့ဘူး

ေဟာ့ဒီ ရာသီေျပာင္းခ်ိန္မွာ။

posted by ျမင့္ေဇ @ 1:15 AM   0 comments
က်ေနာ္ႏွင့္ လြဲခ့ဲေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမ်ား (၁)
Monday, November 12, 2007

ေပ့ါေပါ့ပါးပါးအေၾကာင္းအရာေတြဘဲ ေရးျဖစ္တယ္ ဆုိေပမယ့္ တဘ၀လုံး ေလာင္ၿမိဳက္ေနမယ့္ ဗ်ာပါဒ ေတြပါ၊

က်ေနာ္ႏွင့္ လြဲခ့ဲေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမ်ား (၁)

အဖြားေလး… ဟုတ္တယ္။ က်ေနာ္ ခ်စ္ခဲ့ရေသာ ကယန္းမေလးကို ဒီတုိင္းဘဲ ေခၚခ့ဲတယ္။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က အသက္ ၂၂ ႏွစ္။ စေတြ႔ခဲ့အခ်ိန္မွာ သူက ရွိလွ ၁၅ႏွစ္ရယ္…သူေနတဲ့ ရြာက ေအာက္ကယန္းလုိ႔ ေခၚတဲ့ လိပ္သုိနဲ႔ နီးတဲ့ ေၾကးကေတာ့ရြာမ။ စေတြ႔ပုံက သိပ္မထူးဆန္းလွပါဘူး။ က်ေနာ္က ေဆးမွဴး… ရြာေရာက္ရင္ အဖ်ားအနာရွိတဲ့လူေတြက လာလာေခၚတယ္။ အဲဒီထဲမွာ သူလည္း ပါတယ္။ သူေမာင္ေလး ဖ်ားေနလုိ႔ လုိက္ၾကည့္ေပးပါ လာေျပာတာ။ အဲဒီ စေတြ႔တ့ဲအခ်ိန္က အမွတ္မဲ႔ရယ္။ ေနာက္ပုိင္းျပန္ေတြ႔ေတာ့ အဲဒီ က်ေနာ္ကုခဲ့တဲ့ သူ႔ေမာင္ေလးက ဆုံးသြားတယ္ ေျပာတယ္။

အဖြားေလးလုိ႔ စေခၚျဖစ္ခဲ့တာ အဲဒီရြာမွာ ေနတာၾကာသြားၿပီး နာမည္ေျပာင္ေတြ ေပးျဖစ္ခဲ့တာက စတာ။ ေနာက္ ခ်စ္သူေတြျဖစ္သြားေတာ့လည္း သူ႔ကို အဲဒီလုိဘဲ ေခၚခဲ့မိတယ္။ ရြာက လူေတြေတာင္ အဲဒီနာမည္ကိုဘဲ သူ႔ကုိ ေခၚတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေနာက္ေလးႏွစ္ေလာက္ေ၀းသြားေရာ။ ျပန္ေတြ႔တ့ဲ့အခ်ိန္္မွာ သူက အေတာင္အခက္ စုံေနၿပီ။ က်ေနာ္က ၂၆ ႏွစ္။ ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းေျပာျဖစ္တယ္။

မေျပာခင္ကတည္းက သူက ရိပ္မိေနသလုိပဲ။ က်ေနာ္က အဲဒီအခ်ိန္ တြဲဘက္အလကမွာ ေက်ာင္းဆရာ ၀င္လုပ္တယ္။ လုိအပ္ရင္ေတာ့ ေဆးကုေပ့ါ။ တရက္ သူ႔ညီမေလး တေယာက္ ေတာင္ယာတဲမွာ အပ်င္းဖ်ားတယ္ဆုိၿပီး သူလာေျပာတယ္။ လုိက္ကု ေပးဖုိ႔ေပါ့။က်ေနာ္ကလည္း ဖုိးတက္ႂကြျဖစ္ၿပီးလုိက္ သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က စပါးရိတ္ခ်ိန္ၾကီးရယ္။ ေဆးကုၿပီး က်ေနာ္ တညအိပ္တယ္။ ေနာက္ေန႔မနက္ ကပ္ၿပီးေခြေနခ်င္ေသးတာနဲ႔ စပါး၀ုိင္းရိတ္မယ္ ေျပာမိတယ္။ သူ႔အေဖေရာ အေမေရာ သူကပါ တားၾကတယ္။ မရပါဘူး။ ခ်စ္ျခင္းတရားက လက္ေတြ႔ဘ၀ကို ေမ႔ေစတယ္ မဟုတ္လား။

ေနာက္ပုိးပလုိင္းတလုံးလြယ္ၿပီး တံစဥ္ တေခ်ာင္းယူတက္ခဲ့ေတာ့ မနက္ ၆ နာရီ… ။ ေဆာင္းကာလဆုိေတာ့ မႈန္မႈန္မႈိင္းမႈိင္း…။ အဲဒီမွာ စပါးရိတ္တဲ့နည္းက က်ေနာ္တုိ႔ ေျမျပန္႔နည္းနဲ႔မတူဘူး။ ေကာက္လႈိင္းေတြရိတ္တာ မဟုတ္ဘဲ ေကာက္ႏွံေတြဘဲရိတ္တာ။ တံစဥ္ကုိ ညာလက္က ကုိင္ ၿပီးရင္ ဘယ္လက္နဲ႔ ေကာက္ႏွံစကုိ ထိန္း ၿပီးရိတ္။ လက္မွာညႇပ္. ညႇပ္္ထားတဲ့ ေကာက္ႏွံေတြျပည့္ၿပီဆုိရင္ ေနာက္ပုိးပလုိင္းထဲထည့္။ လက္ၿမဲမွ ရတယ္။ မၿမဲရင္ ေကာက္ႏွံေတြက ျပဳတ္က်တယ္။ က်ေနာ္ရိတ္တဲ့ေနာက္ တေလွ်ာက္မွာ ေကာက္ႏွံေတြ က်တာက နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ တခုေကာင္းတာက အဲ့ဒီရိတ္နည္းက အားလုံးၿပီးသြားရင္ ကိုယ့္စပါး ဘယ္ေလာက္ ထြက္မလဲ ဆုိတာ မွန္းလုိ႔ရတာပါဘဲ။ သူတုိ႔ရဲ့ ရိတ္ခ်က္ကေတာ့ ကမ္းကုန္ လမ္းကုန္ဘဲ။ မနက္ ၆ နာရီက စရိတ္တဲ့ အရိတ္က မြန္းလြဲ ၁ နာရီခြဲေလာက္မွ နားတယ္။ ထမင္းစားေတာ့ က်ေနာ္က ဟုိက္ေနၿပီ။ ဒါကိုလည္း အရိပ္အေျခသိၿပီး က်ေနာ့္ကို မရိတ္ပါနဲ႔လုိ႔ သူက ေျပာတယ္။ ဟန္ေတာင္ ေဆာင္မေနေတာ့ပါဘူး။ နားလုိက္ပါတယ္။ သူတုိ႔ကေတာ့ ထမင္းစားေသာက္ၿပီး ဆက္ရိတ္တယ္။

ထားပါေတာ့ … တုိတုိဆုိရရင္ ခ်စ္သူေတြျဖစ္သြားၾကတယ္။ သူ႔အေဖအေမကလည္း သိတယ္။ တရြာလုံး လည္း သိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဇာတ္လမ္းကို။ မသိေသးတဲ့ ဇာတ္ေကာင္တေယာက္ရွိေသးတယ္။ သူက ရုိမန္ကက္သလစ္ဘုန္းေတာ္ၾကီး။ က်ေနာ့္ ခ်စ္လွစြာေသာ အဖြားေလးရဲ့ ေမြးစားဖခင္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဇာတ္လမ္းစတင္ခ်ိန္မွာ သူက ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္တခုကို ေရာက္ေနခဲ့တယ္။ သူမလာခင္ယူဘုိ႔လည္း ရြာသားမ်ားက တုိက္တြန္းၾကတယ္။ စုိးရိမ္တဲ့သေဘာနဲ႔ေပါ့။ ေနာက္ အဲဒီ ေဒသေတြက ေဆးမွဴးေတြ ေက်ာင္းဆရာေတြ အရွားသားမဟုတ္လား။

ခ်စ္သူေတြျဖစ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ကုိ သူက ဆုိလာတယ္။ က်ေနာ္က ၿမိဳ့သားဆုိေတာ့ ေတာင္ယာ လယ္လုပ္ လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့ အျမင္နဲ႔ပါ။ ဘာလဲဆုိေတာ့ `က်မတုိ႔က ေလကိုစားၿပီး အသက္ရွင္လုိ႔ ရတာမဟုတ္ဘူး´ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္အ့ံၾသသြားတယ္။ အမွန္ေတာ့ သူက ေသစာရွင္စာေတာင္နည္းနည္းဘဲ တတ္သူပါ။ ဒီစကားဟာ ေယာက္်ားတေယာက္ရဲ့ မာနကို တြန္းၿဖိဳလုိက္သလုိျဖစ္သြားတာကုိ သူ သတိမထားမိဘူး ထင္ပါရဲ့။ အဲဒီေဒသကလည္း ေတာင္ယာဆုိတာ အဓိက ၀မ္းစာရွာေဖြေရးအလုပ္ဆုိေတာ့ တဘက္ကလည္း သူေျပာတာကို နားလည္ပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ ရြာလူၾကီးေတြကို ေဆြးေႏြးၿပီး ဒီႏွစ္ ေတာင္ယာခုတ္ရာသီက်ရင္ က်ေနာ့္အတြက္ အခင္းေသးတခု စီစဥ္ေပးပါလုိ႔ ေျပာရတယ္။ ကုိယ္လည္း ေတာင္ယာခုတ္တာေတာ့ လုပ္ႏုိင္ပါတယ္ ဆုိတဲ့ မာနနဲ႔။

ဆက္ရန္…..

posted by ျမင့္ေဇ @ 10:40 PM   1 comments
ေအာင္ေ၀း စစ္တမ္း
Tuesday, November 6, 2007

ေအာင္ေ၀း စစ္တမ္း


(တႏွစ္အတြင္း အႏိုင္တိုက္ေရး၊ အာဏာသိမ္းပိုက္ေရး လမ္းစဥ္)
ေအာင္ေ၀း (ေခတၱ ပုန္းခိုက်င္း တေနရာ)

နိဒါန္း


ဤစစ္တမ္းသည္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ ကဗ်ာဆရာတဦး၏ အၾကံျပဳစစ္တမ္း ျဖစ္သည္။ ဤစာတမ္းတြင္ ကာယကံရွင္က သူ၏ ပုဂၢလိက အျမင္ကို ဓမၼဓိဌာန္က်က် ႀကိဳးစား တင္ျပထားပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တဦးခ်င္း သေဘာ သက္၀င္ေနသျဖင့္ ဤအၾကံျပဳ စာတမ္းကို ကာယကံရွင္၏ အမည္ႏွင့္ တြဲလ်က္ “ေအာင္ေ၀း စစ္တမ္း” ဟု အမည္ေပးပါသည္။ ေခါင္းစဥ္ငယ္အျဖစ္ “တႏွစ္အတြင္း အႏိုင္တိုက္ေရး၊ အာဏာသိမ္းပိုက္ေရးလမ္းစဥ္” ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ယင္း ေခါင္းစဥ္ငယ္မွာ ဤစစ္တမ္း၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္ အဓိပၸါယ္အခ်ဳပ္ျဖစ္သည္။

၁။ ဘာေၾကာင့္ တႏွစ္အတြင္း အႏိုင္တိုက္ေရး၊ အာဏာသိမ္းပိုက္ေရးလဲ။

ယေန႔ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သမိုင္းလက္ေတြ႕ အေျခအေနမ်ားအရ ျမန္မာျပည္သူူ လူထုႀကီးသည္ မဆလ စစ္အစိုးရ (၂၆)ႏွစ္တာ အုပ္စိုးမႈကို ျဖဳတ္ခ်သည့္ ပထမ ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးကို ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တြင္ ဆင္ႏႊဲခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က Students-led ေက်ာင္းသားမ်ား ဦးေဆာင္ အေသခံ တိုက္ယူ၍ ရခဲ့ေသာ ေအာင္ပြဲ အေပၚတြင္ အျမတ္ထုတ္ အာဏာ သိမ္းသြားခဲ့သည့္ စစ္တပ္အစိုးရ န၀တ/နအဖ၏ (၁၉)ႏွစ္တာ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို အန္တုၿပီး ျမန္မာျပည္သူ လူထုႀကီးသည္ ဒုတိယ ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးကို ၂၀၀၇ခုႏွစ္ မၾကာေသးခင္ ရက္မ်ားက ဆင္ႏႊဲခဲ့သည္။ ယခု ထို Sanghas-led သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ အေသခံ တုိက္ယူ၍ ရခဲ့ေသာ ေအာင္ပြဲ အေပၚတြင္ နအဖ စစ္အစိုးရက ထပ္မံ အျမတ္ထုတ္ ေနျပန္ၿပီ ျဖစ္သည္။

ဘယ္လို အျမတ္ထုတ္ ေနသလဲ။
ရွင္းပါသည္။ ယခု ဒုတိယ လူထုတိုက္ပြဲကို မလြန္ဆန္ မခုခံႏိုင္ ေတာ့ေသာ နအဖ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို ေသြး႐ူးေသြးတန္း အပူတျပင္း လုပ္ေဆာင္လာပါသည္။ ယင္းသို႔ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္ေပၚလာဖို႔ သံဃာေတာ္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ ျပည္သူမ်ားက လူထုတပ္ေပါင္းစုႀကီးဖြဲ႕ၿပီး တခဲနက္ ေတာင္းဆို ဆႏၵျပခဲ့ျခင္းပဲ မဟုတ္ပါသေလာ။ ဤကဲ့သို႔ နအဖ စစ္အုပ္စုကို ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ မတက္မျဖစ္ တက္ရေတာ့သည့္ အေျခအေနသို႔ ေရာက္ေအာင္ တိုက္႐ိုက္ဖိအား ေပးႏိုင္ခဲ့ျခင္းမွာ ယခု ၂၀၀၇ ဒုတိယ လူထုတိုက္ပြဲ၏ အႀကီးအက်ယ္ဆံုး ေအာင္ျမင္မႈ ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ နအဖ စစ္အစိုးရသည္ ေကာက္က်စ္ယုတ္မာ လွည့္ျဖားတတ္သည့္ ဖက္ဆစ္ညာဥ္အတိုင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရးကို ဗန္းျပၿပီး အာဏာကို ေရရွည္ ထိန္းခ်ဳပ္သြားႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားေနျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္မွာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ပြဲခံေရးႏွင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ အျမတ္ျပတ္ ေခ်မႈန္းႏိုင္ေရးအတြက္ အလြန္ အေရးႀကီး လက္ငင္းက်ေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သူလူထုႀကီး အေနျဖင့္ စစ္အုပ္စု အလိုက် “အတုအေယာင္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး” ကို ေငးေမာေမွ်ာ္လင့္ ယံုစားမေနၾကဘဲ မိမိတို႔၏ တိုက္ပြဲ အရွိန္အဟုန္ကို အျပင္းအထန္ ျမႇင့္တင္ကာ အခ်ိန္အတို ေတာင္းဆံုးအတြင္း အျမန္ဆံုး အႏိုင္တိုက္ၿပီး အျမန္ဆံုး ျပည္သူ႔အာဏာကို သိမ္းပိုက္ ၾကရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။

၂။ ဘယ္လို အႏိုင္တိုက္မလဲ၊ ဘယ္လို အာဏာသိမ္းပိုက္မလဲ။

ျမန္မာျပည္သူ လူထုႀကီးအဖို႔ ယခုအခါ ပြဲသိမ္း ဆင္ႏႊဲၾကရမည့္ တနည္း “တတိယႏွင့္ ေနာက္ဆံုး” ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးျဖစ္သည့္ ဤတိုက္ပြဲတြင္ အဓိကအားျဖင့္ ေရွာင္ရန္ႏွင့္ ေဆာင္ရန္မ်ားကို ဦးစြာသိထားရန္ လိုေပ သည္။
ေရွာင္ရန္အခ်က္(၂)ရပ္ရွိသည္။ ပထမအခ်က္မွာ အၾကမ္းမဖက္ေရး (Non-violence) မူကို အေသဆုပ္ကိုင္ထားျခင္းႏွင့္ ဒုတိယ အခ်က္ မွာ ေစ့စပ္ေၾကေအးေရး (Compromise)မူတို႔ ျဖစ္သည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္သည့္ သံဃာေတာ္မ်ား၏ ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႔သည့္ အၾကမ္းမဖက္နည္းမွာ နအဖ စစ္အုပ္စု၏ အၾကမ္းဖက္ ေခ်မႈန္းမႈကို ခံခဲ့ရသည္မွာ လူတိုင္း အသိပင္ ျဖစ္သည္။ ေရွ႕ဆက္ တိုက္ရမည့္ တိုက္ပြဲ စဥ္မ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္သူ လူထုသည္ အၾကမ္းမဖက္ေရးမူကိုပဲ ဆက္လက္ စြဲကိုင္ေနဦးမည္၊
တနည္း ေမတၱာလက္နက္ျဖင့္သာ ရင္ဆိုင္ေနဦးမည္ဆိုလွ်င္ လူသတ္သမား ေရွ႕ေမွာက္မွာ လည္စင္းခံေပးသလို ျဖစ္ေနေပေတာ့မည္။ ဤသို႔ကား ဘယ္နည္းႏွင့္မွ အျဖစ္မခံ ႏိုင္ေတာ့ပါ။ (ထိုသို႔ မဟုတ္ဘဲ အၾကမ္းမဖက္ေရး လမ္းစဥ္ကိုသာ အေသဆုပ္ကိုင္ တိုက္ပြဲ၀င္ရမည္ဆိုလွ်င္ ထိုသို႔ ယံုၾကည္သူမ်ား ေရွ႕ဆံုးမွ ဦးေဆာင္ခ်ီတက္ၿပီး ပိုးစက္ပက္စက္ အေသခံၾကမွ ျဖစ္ပါလိမ့္ မည္။)

ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆုိေနေသာ ဆႏၵျပသမားတိုင္းတြင္ မိမိကိုယ္ကို ခုခံကာကြယ္ပိုင္ခြင့္ ရွိသည္ဟု ယူဆပါ သည္။ အမွန္က ဥပေဒေဘာင္ အတြင္းတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုေနေသာ ပုဂိၢဳလ္ တဦးတေယာက္၏ အသက္အႏၱရာယ္ႏွင့္ လံုျခံဳမႈအတြက္ ဥပေဒက အကာအကြယ္ ေပးရမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီ မရွိသျဖင့္ ထိုဥပေဒ မရွိပါ။

ထို႔ေၾကာင့္ ဆႏၵျပသမားမ်ားသည္ မိမိကိုယ္ကို မိမိသာ ခုခံကာကြယ္ ရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ “ေသ-နာ တ၀၊ မုဒိန္း စသည္၊ ရာဂ ေျပေအာင္၊ လူေသြးေဆာင္၊ ေသေအာင္ ခုခံခြင့္” ဟူ၍ ရာဇ၀တ္ ဥပေဒမွာ အခိုင္အမာ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထိုအခါ ဆႏၵျပသမားတိုင္းသည္ စစ္တပ္က အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္း ၿဖိဳခြဲလာမႈအေပၚ ခုခံကာကြယ္ရန္ လိုအပ္လာပါက တိုက္ပြဲ၏ ဦးတည္ခ်က္ကို မထိခိုက္ေစေသာနည္းျဖင့္ ျပန္လည္ အၾကမ္းဖက္ ရင္ဆိုင္ တံု႔ျပန္ႏိုင္ရမည္ ျဖစ္သည္။

ဒုတိယအခ်က္ျဖစ္သည့္ ေစ့စပ္ေၾကေအးေရးမူမွာ ရန္သူကို ဒူးေထာက္ အ႐ံႈးေပးေသာ မူျဖစ္သျဖင့္ ဤသစၥာ ေဖာက္ေရးမူကို အထူးပင္ ေရွာင္ၾကဥ္ရန္ လိုအပ္ေပသည္။ ရန္သူက အတုအေယာင္ အခြင့္အေရး၊ အနည္းငယ္ မျဖစ္စေလာက္ကေလး ေပးလိုက္႐ံုႏွင့္ အခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၊ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားသည္ ရန္သူႏွင့္ ပူးေပါင္းသြားၿပီး ျပည္သူလူထုအေပၚ သစၥာေဖာက္ခဲ့သည့္ အစဥ္အလာဆိုးမ်ား ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ရွိခဲ့ဖူးပါသည္။ ဥပေဒတြင္း ေျမေပၚတိုက္ပြဲတြင္ ေက်ာ႐ိုးေပ်ာ့သူမ်ား ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိသည့္ ေရာဂါျဖစ္သည္။

သို႔ျဖစ္ရာ ဤေရွာင္ရန္ရွိသည့္ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုေနေသာ ဆႏၵျပသမား မည္သူမဆို ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေစ၊ ေနာက္လုိ္က္ျဖစ္ေစ အားလံုးက သတိႀကီးႀကီးထားၿပီး ေရွာင္ၾကဥ္သြားရန္ လိုပါသည္။

ယခု ျမန္မာျပည္သူလူထုႀကီး ဆင္ႏႊဲေနေသာ အေရးေတာ္ပံုမွာ သာမန္ ကုန္ေစ်းႏႈန္း က်ဆင္းေရး ဆႏၵျပပြဲ အဆင့္မ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ပါ။ ယခု မိမိတို႔ ဆင္ႏႊဲေနသည္မွာ (၄၅)ႏွစ္တာ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္လာသည့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို အၿပီးအပိုင္ ျဖဳတ္ခ်ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းသည့္ ေတာ္လွန္ေရး (Revolution-Resistance) တရပ္ျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာ ေပါက္ထားၾကလွ်င္ ေတာ္လွန္ေရးကို ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ တူေအာင္ တိုက္ပြဲ၀င္ သြားၾကရမည္ မဟုတ္ပါေလာ။

၃။ ေတာ္လွန္ေရးကို ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ တူေအာင္လုပ္

ယခုတိုက္ပြဲတြင္ ေဆာင္ရန္ရွိသည့္ အခ်က္မ်ားမွာ …
(၁) သားသံုးသား’ ေပါင္းစည္းေရးကို မျဖစ္မေန ႀကိဳးပမ္းရန္ႏွင့္
(၂) လူထုတိုက္ပြဲ အရွိန္အဟုန္ျမႇင့္သည့္ အေနျဖင့္ ဥပေဒတြင္း တိုက္ပြဲႏွင့္ ဥပေဒပ တိုက္ပြဲမ်ား ဆက္စပ္ေပးရန္တို႔ ျဖစ္ သည္။

၁၉၈၈ ပထမ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုမႈ တိုက္ပြဲကို ေက်ာင္းသားမ်ား ဦးေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။ (Students-led)
၂၀၀၇ ဒုတိယ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုမႈ တိုက္ပြဲကို သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။ (Sanghas-led)
ယခု ၂၀၀၈ တတိယႏွင့္ ေနာက္ဆံုးတိုက္ပြဲတြင္ စစ္သား (တပ္မေတာ္သား) မ်ား လူထုတိုက္ပြဲထဲ ပူးေပါင္းပါ၀င္ လာၿပီး သူတို႔ကိုယ္တိုင္က စစ္အာဏာရွင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို အန္တုစိန္ေခၚသည့္ အေျခအေနမ်ဳိး မလြဲမေသြ ဆိုက္ ေရာက္လာရန္ ျပည္သူလူထုႀကီးက ဆြဲေဆာင္စည္း႐ံုး သိမ္းသြင္း သြားရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအခါ စစ္သား+ဘုရားသား(သံဃာ)+ေက်ာင္းသား+“သားသံုးသား” ေပါင္းစည္း ညီၫြတ္ၿပီး စစ္သားမ်ားကပင္ လိုအပ္ခ်က္ႏွင့္ အညီ တုိက္ပြဲကို ဦးေဆာင္သြားမည့္ Soldiers-led အေနအထားကို မုခ်ဆိုက္ေရာက္ လာရေပမည္။ ဤအခ်က္မွာ ဆႏၵျပသမားမ်ားက စိတ္ရွည္ရွည္ႏွင့္ လိမၼာပါးနပ္စြာ စည္း႐ံုးလုပ္ေဆာင္ သြားရမည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။

ဒုတိယ ေဆာင္ရန္ အခ်က္ျဖစ္သည့္ လူထုတိုက္ပြဲ အရွိန္အဟုန္ျမႇင့္တင္ေရးတြင္ ေအာက္ပါကိစၥမ်ား
လုပ္ေဆာင္ရန္ လိုေပသည္။
ပထမဦးစြာ ဥပေဒတြင္းတိုက္ပြဲတြင္ ေျမေပၚ/ေျမေအာက္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား ေတာ္လွန္ေရး ေရခ်ိန္ႏွင့္အၿပိဳင္ တေျပးညီ ဆက္စပ္ညီၫြတ္ ေပါင္းစည္းေနဖို႔ျဖစ္သည္။
ေျမေပၚတြင္ NLD ရွိသည္။ သံဃာတပ္ေပါင္းစုရွိသည္။ ၈၈ မ်ဳိးဆက္၊ ဗကသ၊ တကသ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔မ်ား ရွိသည္။ သံုးေရာင္ျခယ္၊ အၾကမ္းမဖက္၊ CNG လူငယ္အဖြဲ႔မ်ားရွိသည္။ ႏိုင္ငံေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ား ရွိသည္။ တတ္သိပညာရွင္မ်ား ရွိသည္။ ေ႐ြးေကာက္ခံ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ရွိသည္။ အလုပ္သမား လယ္သမား သမဂၢမ်ားရွိသည္။ ဤေျမေပၚ အင္အားစုမ်ား အားလံုး “လူထုဒီမိုကေရစီ မဟာမိတ္မ်ားအဖြဲ႔” (Mass's Alliances for Democracy) အျဖစ္ စုစည္းရပ္တည္ၾကရမည္။

ေျမေပၚတြင္ အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲထားေသာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္း (၁၇)ဖြဲ႔လည္း ရွိေနသည္။ ဥပေဒတြင္း တုိက္ပြဲ ေျမေအာက္တြင္ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနရေသာ ႏိုင္ငံေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ အခ်ဳိ႕၊ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ သံဃာ့ ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕ ရွိသည္။
ယင္းေျမေပၚ ေျမေအာက္ ဥပေဒတြင္းတိုက္ပြဲကို ဥပေဒပတိုက္ပြဲႏွင့္ ဆက္စပ္ ခ်ိတ္တြယ္ေပးရမည္။
ဥပေဒပတိုက္ပြဲတြင္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ လက္နက္မကိုင္ေသာ အဖြဲ႔အစည္းဟူ၍ ရွိသည္။
လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းတြင္ အဓိကအားျဖင့္ KNU ႏွင့္ သူ၏တပ္ KNLA ရွိသည္။ ABSDF (ေက်ာင္း သားတပ္မေတာ္) အပါအ၀င္ KNPP က ဦးေဆာင္ဖြဲ႔စည္းထားသည့္ တိုင္းရင္းသား စစ္ေရးမဟာမိတ္အဖြဲ႔ ရွိသည္။ (ဤအဖြဲ႔တြင္ ကရင္နီ၊ ရခိုင္၊ ရွမ္း၊ ခ်င္း စသည့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အင္အားစု ၆စု ပါ၀င္သည္။)
လက္နက္မကိုင္ေသာ ဥပေဒပ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအျဖစ္ NLD(LA)၊ လူ႔ေဘာင္သစ္ပါတီ၊ NCUB၊ NCGUB၊ DAB၊ FDB စသည့္ ကမၻာအႏွံ႔ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ားရွိသည္။

ဥပေဒတြင္း လူထုတိုက္ပြဲ အရွိန္အဟုန္ ျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် နယ္စပ္က၊ ျပည္ပက ဥပေဒပ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ ရွားမႈမ်ားကလည္း ႏိုင္ငံတကာက ျမန္မာ့အေရးကို အာ႐ံုစိုက္လာၿပီး စစ္အစိုးရကို ဖိအားေပးလာေအာင္ ႀကိဳးပမ္း ၾကရပါမည္။ ထို႔အတူ လက္နက္ကိုင္ တုိက္ပြဲကလည္း စစ္ေရး အရွိန္အဟုန္ျမ‡င့္ၿပီး၊ အက်ပ္႐ိုက္ အ႐ူးမီး၀ိုင္း ျဖစ္ေနေသာ ရန္သူကို ဖိအားေပး ေခ်မႈန္းႏိုင္ဖို႔ လုိပါသည္။

ဥပေဒတြင္းႏွင့္ ဥပေဒပ တိုက္ပြဲမ်ား ဆက္စပ္ေရးတြင္ အထူးသတိထား ကိုင္တြယ္ရမည့္ ကိစၥမွာ အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲၿပီး ဥပေဒတြင္း ရပ္တည္ေနေသာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔ (၁၇)ဖြဲ႔၏ ျပႆနာျဖစ္သည္။ ယင္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္ စစ္အစိုးရႏွင့္ Gentleman's agreement ရွိထားသျဖင့္ သူတို႔ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား အေနႏွင့္ လမ္းမေပၚထြက္ၿပီး လူထုႏွင့္အတူ လိုက္ပါ ဆႏၵျပ၍လည္း မျဖစ္၊ ေတာထဲျပန္၀င္ၿပီး စစ္အစိုးရကို လက္နက္ကိုင္ ျပန္တိုက္ခိုက္ဖို႔လည္း မျဖစ္သည့္ ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ အေျခအေနတြင္ ေရာက္ရွိေနေပသည္။ ဤျပႆနာကို ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားက ညင္သာသိမ္ေမြ႔စြာ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္း ႏိုင္ဖို႔လိုသည္။ အေရးႀကီးသည္မွာ အဆိုပါ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက လူထုတိုက္ပြဲအေပၚ သေဘာထား တည့္မတ္မွန္ကန္ ေနဖို႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
သို႔ျဖစ္၍ တိုက္ပြဲတပြဲ တုိက္မည္ဆိုလွ်င္ တိုက္ပြဲ၏ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ လိုသည္။ တိုက္ပြဲ၏ နည္းပရိယာယ္ လိုသည္။ တနည္း တိုက္ပြဲ၏ ဦးတည္ခ်က္ႏွင့္ တုိက္ပြဲ၏ ပံုသ႑ာန္ ျဖစ္သည္။

၄။ တုိက္ပြဲ ဦးတည္ခ်က္ႏွင့္ ပံုသ႑ာန္

ပထမဦးစြာ မိမိႏွင့္ ရန္သူတို႔၏ တုိက္ပြဲ အေနအထားကို မွန္ကန္စြာ သံုးသပ္ႏိုင္ဖို႔ လိုသည္။ တိုက္ပြဲတိုင္းတြင္ ရန္သူႏွင့္ မိမိအၾကား၌ အေနအထား (၃)ရပ္ရွိသည္။
ပထမ - မိမိဘက္က ေသနဂၤဗ်ဴဟာ ခံစစ္အေနအထား
ဒုတိယ - မိမိႏွင့္ ရန္သူ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ တန္းတူရည္တူ အေနအထား
တတိယ - မိမိဘက္က ေသနဂၤဗ်ဴဟာ ထိုးစစ္အေနအထား

ယခု ျမန္မာျပည္သူ လူထုႀကီး ေရာက္ရွိေနသည့္ အေနအထားမွာ မိမိဘက္က ေသနဂၤဗ်ဴဟာ ထိုးစစ္အေန အထားျဖစ္သည္။ စစ္အုပ္စု ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အပူတျပင္း ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ ေသြး႐ူးေသြးတမ္း လုပ္ေနရသည္မွာ နအဖဘက္က ေသနဂၤဗ်ဴဟာခံစစ္သို႔ က်ေရာက္သြားျခင္း မဟုတ္ပါေလာ။

ယခု မိမိတို႔ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ ထိုးစစ္အေနအထားမွာ ေရာက္ေနၿပီ။ ဘယ္လုိ ပြဲသိမ္း ေသနဂၤဗ်ဴဟာကို က်င့္သံုးမလဲ။ တနည္း ပြဲသိမ္းတိုက္ပြဲ၏ ဦးတည္ခ်က္က ဘာလဲ။
ေအာက္ပါ ေႂကြးေၾကာ္သံ (၃)ရပ္သည္ တိုက္ပြဲ၏ ဦးတည္ခ်က္ ျဖစ္ရမည္။
(၁) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ တကြ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအားလံုး အျမန္ဆံုး လႊတ္ေပးေရး
(၂) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီအပါအ၀င္ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီ အင္အားစုမ်ားက တဖက္၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေသာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔မ်ားက တဖက္၊ စစ္အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက တဖက္ ပါ၀င္ေသာ သံုးပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြးပြဲ အျမန္ဆံုး က်င္းပေရး
(၃) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္ ပါ၀င္ေသာ ၾကားျဖတ္အစိုးရ အျမန္ဆံုး ဖြဲ႔စည္းေရး (အတိုေကာက္ အားျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လႊတ္ေပးေရး၊ သံုးပြင့္ဆိုင္ေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပေရး၊ ၾကားျဖတ္အစိုးရ ဖြဲ႔စည္းေရး) ဤေႂကြးေၾကာ္သံ (ဦးတည္ခ်က္) သံုးရပ္သည္ တႏွစ္အတြင္း အႏိုင္တိုက္ေရး၊ အာ ဏာသိမ္းပိုက္ေရး လမ္းစ၏ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ ျဖစ္ရမည္။

ေသနဂၤဗ်ဴဟာကို နည္းပရိယာယ္မ်ားျဖင့္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရသည္။ ဘယ္လို နည္းပရိယာယ္လဲ။ တနည္း တိုက္ပြဲ၏ ပံုသ႑ာန္က ဘယ္လိုလဲ။
လူထုတိုက္ပြဲ၏ ပံုသ႑ာန္မွာ ရွင္းေပသည္။
“လူထုဒီမိုကေရစီ မဟာမိတ္မ်ားအဖြဲ႔” (Mass's Alliances for Democracy)က ဦးေဆာင္၍ ဥပမာ - ေ႐ႊတိဂံုဘုရားတြင္ သပိတ္စခန္း ဖြင့္မည္။ လမ္းေပၚထြက္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ သပိတ္ေမွာက္ စီတန္းလွည့္လည္မည္။ ေနျပည္ေတာ္ သိမ္းပိုက္ေရး ေႂကြးေၾကာ္မည္။
စည္းကမ္းရွိျခင္းသည္ တိုက္ပြဲ၏ ပံုသ႑ာန္တခုျဖစ္သည္။ အမွန္တရားႏွင့္ ကိုက္ညီျခင္းသည္ တိုက္ပြဲ၏ ပံု သ႑ာန္တခုျဖစ္သည္။
ျပည္တြင္း ျပည္ပ ကြန္ပ်ဴတာ အင္တာနက္ ဘေလာ့ဂါမ်ား၊ ျပည္ပ ေရဒီယို ႐ုပ္ျမင္သံၾကား မီဒီယာမ်ားသည္ တိုက္ပြဲ၏ ပံုသ႑ာန္တခု ျဖစ္သည္။
သံဃာ့ဦးေသွ်ာင္အဖြဲ႔ အပါအ၀င္ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာျပည္ဖြား တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးေပါင္းစံုသည္ တိုက္ပြဲ၏ ပံုသ႑ာန္တခု ျဖစ္သည္။

အျခားပံုသ႑ာန္မ်ား - လူထုက လူထုရန္သူ နအဖအစိုးရ၏ လက္ကိုင္တုတ္မ်ားျဖစ္သည့္ ၾကံ႕ဖြတ္၊ စြမ္း အားရွင္ႏွင့္ သတင္းေပးမ်ားကို ဥပမာ - ရပ္ကြက္လူထုက ၿမိဳ႕ျပ ေျပာက္က်ားပံုစံ လက္သည္မေပၚေအာင္ ဟန္႔တား ၿဖိဳခြင္းသည့္ နည္းမ်ဳိးကိုလည္း က်င့္သံုးႏိုင္သည္။ ထိုလက္တဆုပ္စာ လက္ကိုင္တုတ္မ်ား ရပ္ကြက္ထဲတြင္ မေနရဲေတာ့ဘဲ စိတ္ေခ်ာက္ခ်ား တုန္လႈပ္ၿပီး ထြက္ေျပးသြားေအာင္ ရပ္ကြက္လူထုက ၿခိမ္းေျခာက္ေနရမည္။
အေရးေတာ္ပံုတြင္ တက္ႂကြစြာ ပါ၀င္ေနေသာ ဆႏၵျပသမား တဦးခ်င္းသည္ တိုက္ပြဲ၏ ဦးတည္ခ်က္ႏွင့္ မလြဲ ေခ်ာ္လွ်င္ မိမိစိတ္ကူးရွိသလို မိမိနည္း မိမိဟန္ျဖင့္ ထိုၾကံ႕ဖြံ႔၊ စြမ္းအားရွင္၊ သတင္းေပးမ်ားကို အမ်ဳိးမ်ဳိး ေႏွာက္ယွက္ ဒုကၡေပးႏိုင္သည္။
တိုက္ပြဲ၏ အေရးႀကီးဆံုး ပံုသ႑ာန္မွာ ဦးေဆာင္မႈႏွင့္ ေနာက္လိုက္မႈ မွန္ကန္ညီၫြတ္ေနဖို႔ပင္ ျဖစ္သည္။

နိဂံုး

ေတာ္လွန္ေသာ အေတြးအေခၚတရပ္ မရွိဘဲႏွင့္ ေတာ္လွန္ေသာ အေရးေတာ္ပံုတရပ္ မရွိႏိုင္ပါ။ ထို႔အတူ ေတာ္လွန္ေသာ တပ္ဦး (ေခါင္းေဆာင္မႈ) တရပ္ မရွိဘဲႏွင့္လည္း ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ပြဲမခံႏိုင္ပါ။
အထက္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေႂကြးေၾကာ္သံ (ဦးတည္ခ်က္) သံုးရပ္သည္ တိုက္ပြဲ၏ အေတြးအေခၚျဖစ္ရမည္။ လူထုဒီမိုကေရစီ မဟာမိတ္မ်ားအဖြဲ႔ (Mass's Alliances for Democracy) သည္ ဦးေဆာင္တပ္ဦး ျဖစ္ရမည္။
အထူးထပ္မံ၍ ေျပာလိုသည္မွာ …
အၾကမ္းမဖက္ေရးမူကို အေသဆုပ္ကိုင္ မထားစတမ္း … ။
ရန္သူႏွင့္ မေစ့စပ္ မေၾကေအး စတမ္း။
စည္းကမ္းရွိ ညီၫြတ္ၿပီး အမွန္တရားႏွင့္ ကိုက္ညီေသာ အင္အားမ်ဳိးကို ထူေထာင္စတမ္း။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးအေပၚ သစၥာမေဖာက္စတမ္း။
တႏွစ္အတြင္း အႏိုင္တိုက္စတမ္း။ အာဏာသိမ္းပိုက္ စတမ္း။

ေအာင္ေ၀း (ျမန္မာႏိုင္ငံ ကဗ်ာဆရာ)
(ေခတၱ - ပုန္းခိုက်င္း တေနရာ)
၁၂-၁၀- ၂၀၀၇

ေနာက္ဆက္တြဲ

စာတမ္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ æ
(၁) ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လႊတ္ေပးေရး
(၂) သံုးပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပေရး
(၃) ၾကားျဖတ္အစိုးရ ဖြဲ႔စည္းေရး

ဤေႂကြးေၾကာ္သံ သံုးရပ္မွာ လူထုတိုက္ပြဲ အရွိန္အဟုန္အတိုင္း မမွိတ္မသုန္ တဆင့္ခ်င္း တထစ္ခ်င္း အ ေကာင္အထည္ ေပၚလာရမည္မွာ မုခ်ျဖစ္သည္။

ပထမအဆင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လြတ္လာမည္။ ဒုတိယအဆင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သံုးပြင့္ ဆိုင္ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးလာမည္။ တတိယအဆင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ေသာ ၾကားျဖတ္ အစိုးရ ျဖစ္ေပၚလာမည္။ ဤအခ်ိန္တြင္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အလွည့္အေျပာင္းအတြက္ အေရးအႀကီးဆံုး အေျခအေန သို႔ ေရာက္လာၿပီ ျဖစ္သည္။

ၾကားျဖတ္အစိုးရ ေပၚေပါက္လာလ်င္ နအဖအစိုးရႏွင့္ အတူတကြ နအဖအစိုးရ၏ လမ္းျပေျမပံု (၇)ခ်က္၊ အ မ်ဳိးသားညီလာခံႏွင့္ သူတို႔ေရးဆြဲသည့္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ စသည့္ အားလံုးလိုလို ပယ္ဖ်က္ၿပီးသား ျဖစ္သြား လိမ့္မည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ၾကားျဖတ္အစိုးရ ေပၚေပါက္လာဖို႔ အထူးအေရးႀကီး လုိအပ္သည္။ ၾကားျဖတ္အစိုးရ ေပၚေပါက္ လာမွသာ ထိုၾကားျဖတ္အစိုးရက ေအာက္ပါ အေရးႀကီး ကိစၥမ်ားကို အလ်င္အျမန္ ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္မည္။
ပထမ - ၾကားျဖတ္အစိုးရက ၁၉၉၀ျပည့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္မ်ားကို အတည္ျပဳ ေၾကညာေပးရမည္။
ဒုတိယ - ၾကားျဖတ္အစိုးရက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေခၚယူေပးရမည္။ ထိုလႊတ္ေတာ္ကမွ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥ ပေဒ ေရးဆြဲ အတည္ျပဳ ျပဌာန္းၿပီး ဥပေဒႏွင့္အညီ ၾကားျဖတ္အစိုးရထံမွ အာဏာလႊဲေျပာင္း ရယူရမည္ ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ ဒီမိုကေရစီ အက်ဆံုးႏွင့္ သိကၡာအရွိဆံုး အာဏာလႊဲေျပာင္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ ျဖစ္သည္။ (တရားမ၀င္ စစ္အစိုးရအတြက္ အေကာင္းဆံုး ထြက္ေပါက္လည္း ျဖစ္သည္။)

ဒီမိုကေရစီအစိုးရ မေပၚေပါက္ေသးခင္၊ တနည္း အာဏာလႊဲေျပာင္း မယူရေသးခင္ ၾကားျဖတ္အစိုးရ တာ၀န္ ယူထားေသာ ၾကားကာလတြင္ ေအာက္ပါ အခ်က္မ်ားကို နားလည္လိုက္နာဖို႔ လိုသည္။
ပထမအခ်က္ - ေကအန္ယူ အပါအ၀င္ ေတာတြင္း လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔မ်ား၏ ထိုးစစ္မ်ားကို ရပ္နားထား ရမည္။
ဒုတိယအခ်က္ - တပ္မေတာ္အေပၚ နားလည္မႈ ေပးရမည္။
တတိယအခ်က္ - ျပည္ေထာင္စုႀကီး တစည္းတလံုးတည္းရွိေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ ေပါင္းစည္းေရး တို႔ကို ဦးထိပ္ထားရမည္။

ၾကားျဖတ္အစိုးရက လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးၿပီး လႊတ္ေတာ္က ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေနစဥ္ကာလတြင္ ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔မ်ားသည္ ၾကားျဖတ္အစိုးရႏွင့္ အႀကိဳၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား က်င္းပႏိုင္မည္။ ဤ အဆင့္တြင္ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ားအေနႏွင့္ ‘စစ္ေရးခ်ဳိ - ႏိုင္ငံေရးပို’ မူကို က်င့္သံုးရမည္။

တပ္မေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာလူထုႀကီးက ေအာက္ပါအတိုင္း နားလည္လက္ခံ ေပးရမည္။
(၁) တပ္မေတာ္သည္ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရတည္ေဆာက္ေရးတြင္ ျပည္သူလူထုႏွင့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ျဖစ္သည္။
(၂) တပ္မေတာ္သည္ တိုင္းျပည္အေပၚ သစၥာခံသည္။ အစိုးရသည္ ျပည္သူလူထုက ေ႐ြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားေသာ ျပည္သူလူထုကိုယ္စားျပဳ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္သည္ အစိုးရလက္ေအာက္မွာ ရွိရမည္။
(၃) ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာသည္ ျပည္သူလူထုထံမွ ဆင္းသက္ေစရမည္။ တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူလူထုကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးရန္ တာ၀န္ရွိသည္။

ၾကားျဖတ္အစိုးရ တာ၀န္ယူထားသည့္ ၾကားကာလ သို႔တည္းမဟုတ္ ဒီမိုကေရစီအစိုးရ ေပၚထြန္းစကာလတြင္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးအတြက္ ျပည္တြင္း အေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားႏွင့္ “ျပည္ေတာ္၀င္ လာမည့္” ျပည္ပအေျခစိုက္ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားအၾကား သေဘာထား ကြဲလြဲမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚမလာဖို႔ အထူး အ ေရးႀကီးသည္။ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စုစနစ္ ေပၚေပါက္ႏိုင္ရန္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေပါင္းစုံ ၾကားတြင္ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ အထူးအေရးႀကီးသည္။ ျပည္ေထာင္စုႀကီး တစည္းတလံုးတည္း ရွိေရးအတြက္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူလူထုႀကီး တရပ္လံုးတြင္ ျပင္းျပေသာ တာ၀န္ယူလိုစိတ္ရွိရန္ အထူးအေရးႀကီးသည္။
ဤကဲ့သို႔ တႏွစ္အတြင္း အႏိုင္တိုက္ၿပီးၿပီ။ အာဏာသိမ္းပိုက္ၿပီးၿပီဆိုလွ်င္ ျမန္မာျပည္သူ လူထုႀကီး၏ သမိုင္းစာ မ်က္ႏွာသစ္၊ ဘ၀သစ္ကို စတင္ႏိုင္ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
ေနာက္ဆံုး ေျပာလိုသည္မွာ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူလူထုႀကီး တရပ္လံုးသည္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ျဖဳတ္ ခ်ေနစဥ္မွာေရာ၊ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရကို ထူေထာင္ေနစဥ္မွာပါ တိုက္ပြဲစဥ္တေလွ်ာက္လံုး “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္” ႏွင့္ တသားတည္း ရွိေနဖို႔ပင္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။
ဤတြင္ ေအာင္ေ၀းစစ္တမ္း ၿပီးပါၿပီ။ ။

Labels:

posted by ျမင့္ေဇ @ 10:04 PM   0 comments
က်ေနာ့္အေၾကာင္း

Name: ျမင့္ေဇ
Home:
About Me: လူပ်ဳိမသုိးတသုိး မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ မၾကာခင္ ဒန္တန္တန္ေတာ့မည္။ ေငြေရာင္ပိတ္ကားတြင္ ဆက္လက္ေစာင့္ေမွ်ာ္ပါ။
See my complete profile
ယခုလ မာတိကာ
ယခင္လ မာတိကာ အေဟာင္းမ်ား
အလည္သြားျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့မ်ား
Powered by

Free Blogger Templates

BLOGGER

© Template by Isnaini Dot Com